თაფლისფერ თვალებს იას უნაბავ,
და ის გიღიმის ცისფერი მზერით,
სულს მოგიქარგავს ვარსკვლავთა მუზა,
ზეცა გიხუტებს ირაოს ფრენით.
ჩვენი ალერსი და სულთა ფრენა,
დროს ვერ აკავებს წლები გარბიან,
შენი ამბორი მე მარად მათრობს, 
ნეტავ რად მიმზერ, თვალებს ნაღვლიანს?
ყვავილოვ თოვლის! ძლიერ მიყვარხარ,
შენს სიწითლეზე შხარას ვმაღლდები,
მინდა ამბორით მანამ გაგათბო,
სანამ ფიფქივით არ დაგადნები.
მთელი ცხოვრება ლანდად დაგყვები,
დღის ოცნებებში ერთად ვბერდებით,
მე მოვალ მუდამ, ყოველდღე მოვალ,
და ძილში ჩუმად მოგეფერები.