ახლა ამ ლექსს ვწერ...
მოეწონებათ? სულ არ მადარდებს.
ჩემი სამყარო საგიჟეთია.
ვიცი ოდესმე სხვასაც გადარევს.
ვიღაც აფასებს, მარტოსულ პოეტს.
იღებს პისტოლეტს და ესვრის ტყვიას ბოღმით დატენილს.
აზრებს დაფლეთილს,
ფრაზებს გაცვეთილს.
ახლა წვიმაა, მინდა მზემ მალე გამოანათოს.
როგორც ყოველთვის, ახლაც ვწერ წერილს უმისამართოს.
მინდა დაბრუნდეს ძველი სტროფები,
უწინ ქარისგან გატაცებული.
მე ახლაც მახსოვს შენი თვალები,
ჩემი დანახვით აღტაცებული.
ვნახე სიზმარი, ვნახე ღმერთები განკაცებული,
ვიხილე სული, ნაიარევი, დამარცხებული.
დღეს პოეტს სძინავს, ნუ გააღვიძებთ გადაიღალა.
ვინც თოფს სტენიდა პირველი ტყვია მან დაიხალა.
ახლა ამ ლექსს ვწერ...
მოეწონებათ? სულ არ მადარდებს...