თითებს მთრთოლვარედ ეხება ბაგე
და ჟრუანტელი სხეულზე ჩნდება,
მერე იხსენებ დღე როცა დაგმე,
შენი სიცოცხლე და მოგონება.
ახლა კი ებრძვი, უმანკო წყურვილს
ასე საოცრად ხელებს, რომ გხვევდა
მერე დაარღვევ სინაზის დუმილს
და მოიშორებ ტანიდან სევდას.
ღამის ოთახში იქნები მარტო
და თმებში ისევ შეგიფრენს სიო,
როგორც დროსიგან, ბებერი მარტი
ასე ლამაზად იქნები იოლ....
ღამის კაბაში, პაემნის წუთად
ღამის ფიქრებში, დუმილის ბედად
და რაც აქადე სიმართლე უთქვამთ,
ახლა ყველაფერს მე შენში ვხედავ..
ბაგე ეხება სისლისფერ ტუჩებს
თმები კი თითქოს მოწმენი ამის
ღამის პაემანს, თვით ზეცა უშვებს
და მე გავგიჟდე,გავგიჟდე  ლამის!!
ვგრძნობ, როგორ ღელავს თრთის შენი ტანი,
გესმის მიყვარხარ, მიყავრხარ გესმის,
ჩვენ დავრჩით მხოლოდ ამ წუთას სამნი,
ღამე და ტანი, რომელიც შემშლის.....