ან მეჩვენება,
ან სუყველაფერს ახლიდან ვიწყებ.
არ მეძინება,
არ ვეკუთვნი საკუთარ სივრცეს.
თეთრი ფერია,
თოვლივით ათოვს შენებურ სიზმრებს.
და სითეთრეში
განახევრებულ, ალეწილ ფიქრებს,
ისევ დავყვები,
ისევ მოვყავარ შენამდე თითქოს.

ან მეჩვენება,
ან სუყველაფერს ახლიდან ვიწყებ.
მე არ მიყვარხარ,
მე ხომ უბრალოდ შენს სიტყვებს ვიწერ.
შენ სხვა ფერი ხარ,
შენ სხვა სამყაროს ეკუთვნი თითქოს
და შენს გარეშე,
შენს სამყაროში შემოსვლას ვითხოვ.

ვითომ ვბრუნდები?
ვითომ მეძახი შორიდან ისევ.
ვითომ გიყვარვარ?
არამგონია შენ რამე იგრძნო.
თუ ჩემზე ფიქრობ
ეგ ნიღაბი რისთვისღა გინდა,
ვითომ ვბრუნდები?
ვითომ მეძახი შორიდან თითქოს.

ან მეჩვენება,
ან სუყველაფერს თავიდან ვიწყებ.
არ მეძინება,
არ ვეკუთვნი საკუთარ სივრცეს.
თეთრი ფერია,
თოვლივით ათოვს შენებურ სიზმრებს.
და სითეთრეში
განახევრებულ, ალეწილ ფიქრებს
ისევ დავყები,
ისევ მოვყავარ შენამდე თითქოს.