როცა ვუყურებ შენს სურათს მაშინ,
მე ვიწყებ ცხოვრებას ზეციურ სახლში
სადაც მე და შენ წუთებით ვსუნთქავთ,
სადაც ფრთებისქვეშ ვიფარებთ წვიმას.

როცა ვუყურებ შენს სურათს მაშინ,
მე კვლავ ვბრუნდები ზეციურ სახლში
სადაც მე და შენ სითეთრით ვსუნთქავთ
სადაც თითებით ვხატავთ სურათებს...

როცა ვუყურებ შენს სურათს მაშინ,
საშემოდგომო სურნელი ამდის
და ისევ ვბრუნდები ზეციურ სახლში,
სადაც მე და შენ სითეთრით ვსუნთქავთ.

მერე იწყება ისევ ის დილია,
თითები ისევ ხატავენ სურათს,
და მერე ისევ იწყება ცვიმა,
სადაც მე და შენ ოცნებით ვცურავთ...

და მხოლოდ შენთვის ვუყურებ სურათს,
მე შენთვის ვცხოვრობ ზეციურ სახლში,
საშემოდგომო სურნელიც ამდის
და მხოლოდ შენთვის, სითეთრით ვსუნთქავ.