რაღაც ვერ ვმეგობრობთ მე და ხასიათი,
ხან ამინდს ვაბრალებთ, ხანაც უძილობას.
სარკემ დილიდანვე "დაკერა" სიფათი,
ჯერ ყავაშეუსმელს, კიდევ ეს მინდოდა?
ფიქრები რეჟიმში არიან აბსურდულ,
წააგავს განწყობა მძიმე "პახმელიას".
არც სიცხე არა მაქვს, მე მგონი, არც სურდო,
და ეს სიგარეტიც, მწარე და ძველია.
დილიდან დაჰყეფენ ბედს ქუჩის ძაღლები,
იქნება, როგორმე გავიიანვარო.
გავდივარ ქუჩაში ამ ყოფის თანხლებით,
როგორ ხარ? -თუ მკითხავ, გეტყვი, რომ ვარ, რა-თქო...
სადღაც მიწისქვეშას უხდება მუსიკა,
ჩაუგდებ ლოთცხვირას, ხურდებს ან ლარიანს.
და გიკვირს შენ თვითონ, მშვიდად რომ უზიხარ,
ამ მიწისქვეშეთში მათხოვრის არიას...
თითქოს ვიტრინებმა ღიმი გამაყოლეს,
რა ტკბილად დამლოცა ხურდისთვის ბებიამ.
უცებ, ხასიათმა მხარს წამკრა,- საღოლ შენ!
- ჩემი კორექცია რა მაგრად გჩვევია...

          07.01.11