"მე-კალ-მე"-ეს გვერდზე, ერთი არაჩვეულებრივი ჩანახატი აღმოვაჩინე დედაზე და ლექსად რომ არ მექცია, ვერ მოვისვენებდი. აი, ისიც:

დე! დე! ვაი, მაპატიე ჩაგძინებია.
მე შენს ჭაღარას ვითვლი ჩუმ-ჩუმად,
ხუთი, ათი, ასი, ვაჰ რამდენია, და ეს სიბერეც
რას მედავება შენს საყვარელ თავს,
ნეტავ რა უნდა?!

დე! მხოლოდ ჩემი ხარ,
და სხვებისთვის, ასე იოლად არ მემეტები,
ამ ცხოვრებისგან დაღლილ-მძინარეს,
უსიტყვოდ, მარად მოგეფერები.

დე! მსოფლიოს ყველა შვილის,
დედებისადმი ჯამურ სიყვარულს,
შენდამი ჩემი ათასჯერ სჯაბნის!
და სიკვდილამდე ასე იქნება,
აწ და მარადის!

დე! ამოსუნთქვა ხომ ჩემი შენ ხარ,
ორივენი კი, ცხოვრების აზრი,
გადაგიკოცნი ნაოჭებს შუბლზე,
სხვას ვერ მივანდობ,
სხვისას ვერ ვადრი!

დე! მე მოგიშლი იმ ბოლო ნაოჭს,
და მაგ სიბერეს ბოლომდე დავძლევ,
დე! აი, ნახავ! სულ მალე, მალე,
რომ არ ყოფილხარ
ისეთად გაქცევ.

დე! დილიდან მსურს რომ კვლავ უჩუმრად,
ხელზე, თვალებზე, ცხვირზე, ნიკაპზე,
მძინრეს ნაზად რომ გეამბორო
მაგრამ არ ძალმიძს დე!….
დღეს ვეზიარე, მე ამ ცისკარზე!