სასო წარკვეთა ხშირად მქონია, ბედის დაცინვა უმალ მწვევია
ყორნისფერ მდელოს, ჩემი ხატება, წარმოსახვაში ბევრჯერ წვევია
სამარე თვალწინ ჩამიქროლებდა, ვით ამ ცხოვრების მასწავლებელი
და ჩემ ფიქრებში, ჩაძირულ ფერებს, კვლავ სიცოცხლის მზე აელვარებდა,
კარიბჭის მცველი ანგელოზს უხმობს, რათა აღგაოს სამყაროს მტვერი
ცრემლი ეხება დედამიწას, ღვთიური ცრემლი.
კარიბჭეს მეხით აზანზარებს სიტყვები ჩემი.
ცარიელ სულში, სანთელი ღმერთის, ვით სამყაროს ხსნა და სიტყვა ჩემი