ამოანათა,ამოაღწია, მზემ დიდ მთა - გორებს ,
სადღაც,იქეთ ჩანს  წმინდა ტაძარი,
მარტოდ მდგომარე ვით განდეგილი...
ადგილი,სადაც ეს ტაძარი დგას
არს მაღალ მთაზე,უფალთან ახლოს.
და ამტაძრიდან მუდმივად ისმის
ანგელოზების ლოცვა-გალობა,
მათი მადლით კი სიწმინდე სუფევს.
აქ ააშენა ტაძარი ბერმა,
რომელიც ცხოვრობს დაყუდებულად,
ბერი მდგომარე,მარტოდ მყოფელი,
მრავალ სასწაულს არის  მომქედი
და მისი მადლით შემოანათა მზის სხივმა აქაც,
სულ გაანათლა ღვთის მადლით ყველა,
ხალხმაც იწამა და დაიჯერა
ქვეყნად მოსული ღვთისს ანგელოზის,
სულით შეუდგა ტაძრის გზას ყველა,
ბოლო გზა მაინც ტაძრისკენაა...
წმინა ცხოვრებით და მაგალითით
ზოგმაც ისურვა დედაოობა
წმინდად შეუდგნენ უფლის გზას მართალს,
ხალხმა მლოცველმა, უფლის მორწმუნემ
ისწავლა ფასი, შენდობის და სინანულის.
საღვთო წადილით აღვსილი გულით
ერთად შეუდგნენ გზას უფლისასა.
ამიერიდან ყველა ლოცულობს,
რომ განიწმინდოს ცოდვილი სული,
დროით შეიგნეს გზა ჭეშმარიტი,
მუდამ დადიან წირვა- ლოცვაზე,
სთესენ სიკეთეს მუხლჩაუხრელად,
ზრუნავენ სულის გადარჩენისთვის,
მუდამჟამს,ერთხმად ამბობენ :
,,დიდება უფალს,დიდება უფალს,დიდება უფალს ,,
უფალიც ისმენს ამ წრფელ მადლობას
და სიკეთითვე უკან უბრუნებს :
მრავალ სასწაულს,
მრავალ სიკეთეს...










P.S.  ნამდვილი ამბავია გადმოცემული,რომელიც მართლა მოხდა ასე, აშენდა სოფელში ტაძარი და ბვერი შეუდგა სამონაზვნო გზას  ...