ნაბიჯით ჩემ-კენ.
სხივები მიშლის
ღმერთო ჩემო
ნეტავ ვინ არის ?
მეორე  ნაბიჯი
ქარი თმებს უშლის
ისეთი ნაზი და
ბზინვარე არის
ნეტავ ვინ არის? ...
..................................

მესამე ნაბიჯი...
ქუსლის ხმაა-
მაღალი ტანით.
ისე ლაღად
აბიჯებს მიწას
თითქოს ტალღებს
მიაპობს ნავით.
მეოთხე ნაბიჯი...
პატარა  სახე.
თოვლის ფიფქივით
ნაზი და თეთრი
საღებავები ისე
უხდება, როგორც
ბუნებას ამშვენებს ხედი
.......................................

მეხუთე ნაბიჯი...
სხეულით სავსე.
უნაკლო ქალი  თუ-
ოცნება თვალებში.
ისე უღიმის
გარშემო ყველაფერს
თითქოს გრძნობაა
გადამთვრალებში.
მეექვსე ნაბიჯი..
თვალები-თვალებში
ცდუნებამ უკვე
დატოვა ბრჭყალი
სურნელმა ისე
მიყიდა ჩუმად
მგონი მასშია
ყოველი ქალი..

.....................................

ერთი ნაბიჯიც
შვიდია უკვე.
ექვს ნაბიჯშს
თითქოს ველოდე
წლები...
ერთხელ გაკოცებთ
და ისე წავალ,
რათქმაუნდა თუ
არ შეწუხდებით.

მე    თ ქ ვ ე ნ    მ ი ყ ვ ა რ ხ ა რ თ.