როს ორი მოყმე წყალში ჩავარდა,
ერთმა მათგანმა დაიწყო ლოცვა,
მეორე ღმერთის ნებით გადარჩა,
ხოლო მლოცველი დაიხრჩო, მოკვდა.

როცა ეახლა უფალს იმქვეყნად,
დიდ მოსამართლეს შენიშვნა ჰკადრა,
-თუ მე ვილოცე, არვინ მიშველა,
მაშინ მეორეც აქ რატომ არ დგას?

უფლის მაღალ და მეფურ ტახტიდან
კითხვის პასუხი ჩაესმა ცოდვილს,
-შენ გაგახსენდი, როცა დაგჭირდა,
იმან კი წუხელ მადიდა ლოცვით.

ნუ შეგშურდება ნურვისი კარგი,
ხელი მოჰკიდე სიცოცხლეს ტარზე,
უფალს ნუ უხმობ მარტოდენ მაშინ,
როცა სიცოცხლე ჰკიდია ძაფზე!