მე უშენობა რომ არ შემეძლო, შენ სწორედ ამან გაგათამამა.
მე შენზე ფიქრში დრო რომ დავკარგე, სწორედ ამიტომ დავრჩი პატარა.
დამსაჯა ღმერთმა, თავი დავკარგე, ცოდვილი გულით ვტირი ხანდახან.
სიცოცხლე მძაბავს, წუთები მიმძიმს და თავის სიკვდილის ველი ამაღამ.
უარყოფილი გრძნობა მიტაცებს, წვიმის წვეთები მასამართლებენ,
მე დაკარგული ოცნებებს ვეძებ და შენს სიყვარულს ბრალად მადებენ.
ეული გრძნობა უსიყვარულოდ მე შენს სახელსაც კი მახსენებდა,
არ მინდა ვიყო ბედისგან მოკლულს, მე სიყვარული დამჩემდებოდა.
ოცნებებს მიკლავს მე რეალობა, გული სიცოცხლით დამწვარი მიძგერს.
მე შენს თვალებზე შემყურე ვიყავ,
როცა სიყვარულს უსიტყვოდ ვითმენ.
მე მასამართლებს ყველა და ყველგან
გულნატკენ გრძნობას ადებენ ტაბუს,
არა, არ მინდა შენს გარდა არვინ,
სხვა სიყვარული თავიდან არ მსურს.
გულგატეხილი ცხოვრების მირაჟს
სწრაფი ნაბიჯით და უხმო სიტყვით
მე გამოვივლი მრავალ შესახვევს,
მაგრამ ბოლო გზა შენამდე მოდის.
გაღიმებული და მორცხვი მზერა
დაათრობს ირგვლივ ცასა და მიწას,
შენს სიყვარულში ჩემს ადგილს ვეძებ,
რომ ვთქვა შემდგომში იცი? მე მიყვარს.