ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: მარი ჩიკვილაძე
ჟანრი: იუმორისტული
22 თებერვალი, 2011


ურაკ-ბრძოლის ზღაპარი :)

თურმე ქარის წისქვილმა,
ნატოს თვალწინ, ურცხვადა,
ურაკპარაკს ვერაგული
ომი გამოუცხადა...

ყაზარმულზე გადავდივართ,
ურაკზე ვართ ყველანი,
იარაღით შეჭურვილა
პოეტი თუ  მწერალი.…

ხელი სტაცეს კალმებს, ფანქრებს,
ატყდა ფურცელთ-განგაში,
ხმალი უჭრის შატილიონს
ნუ გგონიათ თამაში...

პირველობას არვის უთმობს,
ეს რურუა ვინ არის?
ხუთ ტყვიას რომ ერთად ისვრის,
უკვე ვიცით ფინალი.

განწესს გზავნის ბაბლუანი,
ბრძანებებს სცემს ამაყად:
ნელიკო და ხელოვანი
მორიგეობთ ამაღამ!

აკოფში ზის აპათია,
აკონტროლებს პერიმეტრს,
ყვირის: შენ მანდ ნუ დამდგარხარ!
შენ კი ტყვიებს ერიდე!

ილტოსპირელს ტყვიამფრქვევი,
თუმცა ცოტას ამძიმებს,
წინ მიიწევს მაინც მედგრად,
აქ წერტილი, აქ მძიმე!

ნაღმტყორცნებთან ბრუტუსია,
სევდით უმზერს ბრძოლის ველს,
-ამ სანგარში კეისარი
ნეტა რატომ მომისვეს?

ტელეგრამა: ”-კატიე ვარ,
არავის გაქვთ ხელეჩო?
დამეხმარეთ, ეს ლურსმანი
პასადკაში შემერჭო.”

ბრძოლა მიდის სისხლისმღვრელი,
გაგვითავდა ფურცლები,
ლოჯისტიკის ოფიცერი,
მე-კალ-მე-ა უცვლელი.

ფანქრების და საშლელების,
ეშელონი დაცალეს,
ბერეთელი დურბინდს იღებს,
-მტერს დავუთვლი წამწამებს...

არ სჩანს კოლხი, ბლაგვი, ტენდი,
ნაკვალევი წარსულის,
-საიდუმლო სპეც-ჯგუფია,
დაზვერვაზე წასული...

ტყვედ ჩაიგდეს გაბაიძე,
შეუსიეს ჭილყვავი,
-რას კადრულობთ, ამ ომამდე
მე დანტისტი ვიყავი!

რ-ო-ი-მ იხსნა ტყვე ძმაკაცი,
გამოუდგნენ “მტაცებლებს”,
ჯერ სცემეს და მერე ყველას
განდაგანა აცეკვეს.

ბრძოლის ხაზზე ცისკაძეა,
პროპაგანდას ავრცელებს:
- იმდენი გვყავს მტრის მძევალი,
ვაგებთ ახალ კარცერებს..

(რაციაში) - მარსი! მარსი!
როგორ გესმით? განდი ვარ!
- ობიექტი კონტროლზეა,
ორმოც წამში გავდივარ!

ოხანაშვილს ჩააბარეს
მძიმე არტილერია,
კორექტირებს ია-ია –
მარტო სროლა ძნელია.

დაჭრილები გოსპიტალში,
რეანმაზდით გადაჰყავთ,
პროფესიონალი მძღოლი,
სხვა მძღოლებს კი არა ჰგავს?!

საკაცეზე ტირის სოლე,
- მომარჩინეთ, გამიშვით.
რენუარი თერმომეტრით
და ჟანგბადის ბალიშით,

ხან დაჭრილ მგზავრს მიუბრუნდა,
ხან გულწასულ ჩალაძეს:
- ექიმიც ვარ, მესაფლავეც,
დაელოდეთ განაჩენს!

ინტენდანტი ჩიღვინაძე
იჭერს ვახშმის თადარიგს,
აქ კურდღელი რომ დავტოვე,
ან ეს ბუძა სად არის?

მებრძოლებს რომ წყურვულს უკლავს,
ჭას მადლობა ამისთვის,
ყვირის: ეკონომიურად!
შეინახეთ ხვალისთვის!

ბრძოლის ველზე კვაზი ხვრინავს,
კონტრაქტებს დებს სიზმარში,
ჩერქეზიშვილ სნაიპერს კი
მტერი უზის მიზანში.

სად წავიდა ა-ჩ-ი, ბექა,
ან ქურდაძე მანანა?
გამნაღმველთა ჯგუფს დაეძებს,
რევიზორი თანანა.

ბახუტაშვილს ჩააბარეს,
ნაღმები და ტყვიები,
არ აფეთქდეს თავისითო,
სთხოვა გარანტიები.

მარჩიელობს ლაცაბიძე,
ხან ჭიქით და ხან თეფშით:
- გოგონებში თაბაგარი,
მე ვიმარჯვებ კაცებში.

მიგ-9-მ დასცხო მტერს ზემოდან,
ისმის: - ყოჩაღ კაპიტან!
საჯაია აკონტროლებს
ბრძოლას ურაკ-შტაბიდან.

ბუმბულები ცვივა ციდან
სულ განათდა წყვდიადი,
ჩემი წერო ვინ გაპუტა? -
ტირის ანფიმიადი...

მტერს თვალები დაუბრმავა,
კამიკაძე დაისმა,
ამ დროს ომის დამთავრება,
კიდეც გვამცნო აისმა.

ყველა ერთად შეიკრიბა,
დაჭრილებიც, მთელებიც,
და გენ შტაბში სათათბიროდ
წავლენ სვენებ-სვენებით.

გენერალი თორელი კი,
ელის ყველა მეომარს,
გამარჯვების აღსანიშნავ,
იხდის ურაკ-დღეობას.

მხედრულ სალამს აძლევს დადუ
გატრუსული წარბებით,
სულ პატაკით მოახსენა
ურაკ-ბრძოლის ამბები.

ჯილდოები გარდაცვლილებს,
მადლობები მისულებს.
ომი აღარ გვენახოსო,
მთელი გულით ისურვეს.

ჟამთაღმწერი ჩიკვილაძე,
აქ ვამთავრებ ამ ზღაპარს,
მინუსი იქ,
პლიუსი აქ,
გაიღიმეთ ხანდახან... :)

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები