თუ საფლავებზე ეკალი ხარობს, ბარდი იზრდება,
მათი ხსენება სამარის ქვებს თუღა უთქვიათ,
დუმილი სუფევს სასახლეზე როგორც მშვიდობა,
ერთ დროს დიდება მათი სულის, სიტყვა უქიათ.

ხართ სამუდამო საძინებელს განსვენებულნი,
და დაკარგული ოცნებები საით მიდიან?!
გარდაცვლილია ეს სამყარო, ამათი, ხალხნო
მოდით დახედეთ საფლავები როგორ ტირიან!