თავს ვირთობ თოვლით და წვიმებით,
სევდით ვეგებები აისებს,
შენა გაქვს სხვაგვარი მისია,
ახლა სიცილებით აივსე,
და ზიხარ სამყაროს სარკმელთან,
ტუჩზე გეღვენთება საუფლო
წვიმებად და შენი წვივები
მხიბლავს, ვარსკვლავებთან საუბრობ
თვალებით,ტუჩებით,თითებით,
მე გიკრეფ პოეტურ ენძელებს
და თითქოს ჩვენს ირგვლივ ბინდია,
შენ ხარ და სამყარო ძონძებში...
გატყდა ჭიქასავით ეს ღამე,
თვალებში გეღვრება რიჟრაჟი,
გულში სიყვარულის ნაღმია,
ვენებში სისხლი კვლავ ჟრიალებს
და გიცდი მეშვიდე განედზე,
ცენტრიდან მარცხნივ და სამხრეთით,
და შენი წარბების ზეგანი
წევს თრთოლაშეპარულ თითებზე,
ლექსმა კი დათოვა უდაბნო,
ცხელ სუნთქვამ დაბერა კერტები,
და ვდგავართ ქუჩაში უდაბურ
და გიცქერ რატომღაც გვერდიდან,
და შენი შიშველი პროფილი,
ღამე და მოძრავი ჩრდილები,
ახლა მისტიური ფილმია,
და თმა გეფარება ჩადრივით..
გეხვევი მზერით,ხან თითებით,
და გიკრეფ პოეტურ ენძელებს,
ახლა ყველა ქალი მითია,
შენ ხარ და სამყარო ძონძებში...
                        დ.მ.2011.