ხანდახან როგორ ჩამირბენს თვალწინ

  მცირე ცხოვრების წამი ლამაზი.

  მერე კი დიდხანს, ძალიან დიდხანს,

  ვუვლი და ვავსებ ამით დანაკლისს.



ხანდახან ისე ძალიან მინდა,

რომ გავეცალო ამ არემარეს,

რომ ყოველ ღამით მასთან მივიდე,

რომ დავუკოცნო თვალები სავსე.



  ხანდახან საოცრად ლამაზად მოჩანს

  შუაღამისას მასზე ფიქრები,

  თავს რომ ვიმხნევებ ოცნებით მხოლოდ :

  "ადრე თუ გვიან ჩემი იქნები".



ხანდახან ისე გაუბედავად

ვუყურებ თვალებს, ასე რომ მიყვარს

და ყოველ ჯერზე ვამჩნევ ხელახლა -

დაბადებიდან მათ სიღრმე დაჰყვათ.



    ხანდახან იმის არა მაქვს ძალა,

    რომ შევაჩერო თარეში ფიქრთა.

    ისე უტიფრად არ მცილდებიან

    თავიც კი მინდა ზოგჯერ მოვიკლა.



ხანდახან, როცა შენ მართლა გიყვარს,

როცა ჩვენ ერთხელ, მართლა რომ გვიყვარს!