,,შენ ცას ახედე,მას გაჰყევი,იქნებ გადარჩე...,,

                                                          ს.ნადირაძე

(ცის ნახვა )

ცას ახედეო..

მე ცას ავხედე,გამიკვირდა ...

მიწა ცა იყო...

გზა უფსკრულისკენ  გადახრილიყო...

მე ცას ავხედე,

ჩემთან ცა იყო...



უცებ გონება ჩემი  წაიღო..

მე მონატრება  უფრო მეგონა..

მიწამ ჩურჩული ჩემი გაიგო

            დამბრუნებოდა.....                           



არადა, მუდამ ცას ავყურებდი..

ახლა კი, როცა ციდან მათოვდა,         

ვეღარ  ვხვდებოდი

ამ ცას და თოვლს როგორ გავცლოდი

და ისევ მიწა დავბრუნებოდი..                                                                                                                                               



  (  დაბრუნება )

მიწაო,ცაზეც უფრო ახლოს ხარ,

მზესაც შენს მხრებზე უდგას სხივები,

ადამიანებს მაშინ ვახსოვხართ, 

როცა ამ ქვეყნად აღარ ვიქნებით!



დავეყრდენ შენს მხრებს,

შენთან დავრჩი,

ახლაც გადავრჩი.

და როგორც ჩვილი, ვკრეფდი  ნაბიჯებს..

ისე  გადავრჩი,როგორც მაშინ,

როცა დედის გულს გადმოვაბიჯე...


პ.ს.დაწერილია ავტოავარიის შემდეგ...