სიკვდილის შავი წყვდიადი მაბნევს,
მაბნევს სიცოცხლის ნაზი ფერები,
და თუ შევძელი შენამდე მოსვლა,
მოვალ და ისევ მოგეფერები.

შავმა სიბნელემ მოიცვა ზეცა,
ისევე როგორც ეს ღამე მთვარემ,
ისევ შემიპყრობს სიკვდილის შიში,
და ამ ღამესაც დავარქმევ სახელს.

სიკვდილის შავი ფერი მე მაბნევს,
მაბნევს შენს თვალთა მკვეთრი ფერები,
სიკვდილის ღამეს. მე ამ ცივ ღამეს,
მოვალ და ისევ მოგეფერები.