დღეს ისე ძალიან გავს გაზაფხული დაფიფქულ ხეებს,როგორც არასდროს!ტოტები თითქმის იმალებიან.თითქმის ქრებიან მუქი ფერები და სადღაც ჩუმად იკარგებიან!
დღეს ისე ლურჯი და კამკამაა ცა,მესარკევება!თეთრი ღრუბლები კი ხეებზე სხედან!
დღეს ისე მწვანობს თბილისის ქუჩა,სულ გამინდვრება მინდა! და ფეხზე გახდილს,სულ არ მაკრთობს  ათასი კაცის გაოცებული მზერა!
დღეს ისე სუფთაა ყველას თვალები,რომ ყველა მიყვარს!არ მერიდება არავისთვის არც გაღიმება,არც ჩახუტება და მეფიქრება ყველაზე,ჰო,ყველაზე მეფიქრება!
დღეს ისე... ისე... ისე მწამს ღმერთის,როგორც ... ღმერთს უნდა!და ერთი ციცქნა,ერთი ბეწო ვარ უზარმაზარ ქვეყანაში!
გამომეკიდეთ,გთხოვთ,მეთამაშეთ დაჭერობანა,იქნებ თამაშში თქვენც დაპატარავდეთ?! მგონი,უნდა სცადოთ,ჰა? არ იქნება ურიგო!
გადავირბინოთ მწვანე ქუჩები და მერე უცბად დაგემალებით!თქვენ დიდ ხანს მეძებთ,რადგან აყვავებული გაზაფხულის სუნში დაიკარგებით და ვერ გამარჩევთ.მერე უეცრად რომელიმე ტოტს წაეტანებით და მეც იქვე აღმოვჩნდები ხის უკან... ამის შემდეგ გეცოდინებათ,რომ სანამ დამკარგავთ და ძებნას დამიწყებთ,ჩემი სუნიც დაიმახსოვროთ! განა მარტო გაზაფხულს შეუძლია  თავისი სუნით გაპოვნინოთ თავი!
ფეხშიშველებმა ჩამოვუაროთ ადამიანებს და გავაკვირვოთ, გულიანი სიცილით გავათბოთ ყველა! და იქნებ მერე ყველას გვიყვარდეს ერთმანეთი!
და როცა ცის ლურჯ სარკეში ავიხედავთ...............................
და მაშინ ცა გაიხსნება........................................................... ………………………
და მაშინ ყველა ისე ვიწამებთ ღმერთს,როგორც ეს ღმერთს უნდა !!!