ქარი ქრის,ისე გავიწყდება თითქოს იგავი,
და ვიღაც ისევ ფანჯარასთამ მუზას ელოდა,
ამ ცხოვრებაში ორი მაინც ყოფილიყავი,
რომ ერთი მაინც სამუდამოდ მე შემრჩენოდა.

ეს ყველეფერი სიგიჟეა თან არეული,
გინდა სიცოცხლე სამუდამოდ არ გაართულო,
ხვდები სიმწრისგან დაგკლეჯილი შენი სხეული,
ხვდები დღითი დღე ეს ტკივილი როგორ მატულობს..

მომენატრები თუმცა უფლებაც არა მაქვს ფიქრის,
სევდა არასდროს განმიცდია მეტი ამაზე,
დღეს შენს მომავალს გგონია რომ თვითონვე იქმნი,
და თეთრი მთვარეც ჩამოგორდა ნარიყალაზე..

ქარი ქრის უფრო ძლიერია მისი შეტევა,
მამაოები გადაიქცნენ თითქის ბერებად,
ეს ყველაფერი შენს გონებაში როგორ ეტევა?
ის რომ ცალ-ცალკე მოგვიწია ჩვენ დაბერება..

ალბათ დრო არის დამნაშავე უნდა მიეზღოს,
თუ დროის დასჯა არსებობდა რატომ გააქრეს?
როცა მფარველად მოვლენილი ჩვენი იესო,
დაუსჯელად არ დასტოვეს და ჯვარზე გააკრეს.

ასეა მართლაც ყველგან არის უსამართლობა,
დღეს სიმართლეზე შეგვრჩენია მხოლოდ მითები,
არ დაგვავიწყდეს უფალს ვუთხრათ დიდი მადლობა,
რომ ცოცხლები ვართ და არავართ ინვალიდები,

ქარი ქრის ისე გავიწყდება თითქოს იგავი
და ვიღაც ისევ ფანჯარასთამ მუზას ელოდა,
ამ ცხოვრებაში ორი მაინც ყოფილიყავი,
რომ ერთი მაინც სამუდამოდ მე შემრჩენოდა...