მარიამ

ნისლმა ამიყოლია,
სულშიც თითქოს ქარია,
შენს სახატეს დავთვერი,
ფიქრები მკლავს მარიამ.

გულის კარი ღია მაქვს,
ჩემი მხსნელი მტკვარია,
ტალღა შეათამაშა,
ჩემი გრძნობა არია.

ნუთუ ისევ ქარია,
ალბად ჩემი ბრალია,
მცხეთის სანაპიროებს
შევუყვარდი ძალიან.

დარდებს ვეღარ ველევი
ნუთუ გრძნობის ბრალია,
შემიმშრალე ცრემლები,
ღვთისმშობელო მარიამ.