დღეს უფლის ჯვარცმას ბუნება იგლოვს,
ზეცას აკვრია სუდარა ნისლის,
დუმს დედამიწა, რომ უკეთ იგრძნოს,
ჩუმი ქვითინი, ზეცით რომ ისმის;

დრო დაიმდუღრა ცრემლებით ცხელით,
თითქოს ტკივილი იგრძნეს წამებმა,
სურთ დაიტირონ, კაცთ ცოდვილ ხელით,
განკაცებული უფლის წამება...

პილატე კვლავ ბრბოს ანდობს განაჩენს,_
ბრმა ბრბო ბინძურად ირჩევს ბარაბას...
ჩვენგან ჯვარცმული თვისვე ჯალათებს
ცის სასუფევლის გვიხსნის დარაბას.

დრტვინავს გოგლგოთა... და თვით სიკვდილით
სიკვდილსვე თრგუნავს ჯვარცმული ღმერთი,
რომ მოგვანიჭოს სასუფეველი
და ჩვენში იშვას აღდგომა მკვდრეთით!