როცა არ ვფიქრობ აღარაფერზე
ანდაც, უბრალოდ არ მინდა ფიქრი.
ვუყურებ ყვავილს ფანჯრის რაფაზე
დრო კი, უქმად და უაზროდ მიჰქრის.

აღარ მაწუხებს დღეს უშენობა
ასე მგონია, თითქოს არასდროს
არც მაწუხებდა, შენი მშვენება
მინდა შევძლო და ფანქრით დავხატო.

დღეს უკვე ისე აღარ მიზიდავ
როგორც ეს იყო გუშინ, ან შარშან,
თითქოს გხედავ და ცოდვილ მიწიდან
ვიღებ სიმართლის დარჩენილ მარცვალს.

მოდი, ნურასდროს ნუღარ შემხვდები
მინდა მახსოვდე, ბოლოს რომ გნახე.
ახლა კი, მგონი ორივე ვხვდებით
დროა სხვა გულებს დავუგოთ მახე.