ხალიან სხეულზე კერტები კვირტებად დაგბერვია,
წვება ჩემს თითებზე შენი გაზაფხულის გარინდება,
ცხელი უდაბნოდან ვნების ქარიშხალი მიბერავდა,
შენსკენ გამოვგზავნე ლექსებმოდრეკილი რაინდები.
ხოდა შენს ნაზ სხეულს,ხორკლი სათითაოდ დავუთვალე
თითის ბალიშებით,შენი გული ძგერდა გამალებით,
ღამის აჩრდილი კი ჩუმად სარკმელიდან გითვალთვალებს,
შენი სიყვარული ჩემი უსასრულო ტრამალია,
სადაც მივაჭენებ ლაგამმორღვეული ბედაურით,
შენი მონატრება ახლა კუპიდონის ისარივით
გულში შემომეჭრა,სისხლი მორევივით დაურია,
ცაზე  ჩამომსხდარან ახლა ვარსკვლავების ემისრები...
მე კი გულზე მიჭერს კვლავაც შენით გრძნობის მარწუხები,
შენი სუნთქვა ტუჩზე მეღვენთება თაფლის სანთელივით,
თითქოს წვიმიანი მარტის ამინდები გაწუხებენ,
ახლა უკუნეთი ღამეა და შენით ნათელია!
                                            დმ.01.05.2011წ.