ნეტავ შემეძლოს მე სიცოცხლის დათმობა შენთვის!
ამქვეყნად მეტი, უკეთესი რა დამრჩენია...
არავის ძალუძს, რომ შეცვალოს განგება ღმერთის,
უფლის დაშვება შეუცვლელი განაჩენია.

თვით სიცოცხლეც ხომ, ჩვენი აზრით, ჩვენად რომ გვეთქმის,
ღვთივბოძებულ გვაქვს, უფლის ხელით განაჩენია;
მხოლოდ წამისად მოუცია და როცა გვეტყვის,
მასვე ვუბრუნებთ, ის მისია, განა ჩვენია!

მაგრამ კაციც რომ თვისვე ხატად უქმნია უფალს,
ამის დასტურად სიყვარულის ნიჭი გვჩენია,
ეს ნიჭი ჰბადებს და აგრძელებს სიცოცხლეს უკვდავს,
ის მუდამ თან გვდევს, ვერვინ გვართმევს, მარად ჩვენია!