მ შ ვ ე ნ ი  ე რ ი ა!

წარმატებები,,.........

ქალბატონო ნინო!!!
მე-9  კომენტარშიც დავაფიქსირე და გავიმეორებ, ეს ლექსი არ უნდა იდოს პოეზიაში, რადგან თქვენი დაწერილი არაა, არსებობს ჟანრი "სხვა"...

და საერთოდ ცალკე განხილვის საგანია, საერთოდ აქვს თუ არა ლექსს რაიმე ღირებულება? კი, გეთანხმებით, რომ გულწრფელი სიტყვებია, მაგრამ ასეთს საქართველოში ალბათ ყოველი მეორე იტყოდა... ნუ ბრაზდებით, რააააააა :)

ეს ყმაწვილები  ლუდის კასრში უნდა ჩააღრჩოს ადამიანმა და ხმას ვეღარ ამოიღებენ :)

ლაცაბიძევ, ჩემი სახით მკითხველს ვერ დაკარგავ...
                                                                                        ჩასაფრებული ბეღურა

მადლობა

არ მომეწონა და მომკალით აჰა :))

პატრიოტიზმს მივესალმები

ნინ, ამ საიტზე საკმაოდ დიდი ხანია ხარ და ახსნა არ უნდა გჭირდებოდეს რომ სხვის ლექსს თუ დებ და მითუმეტეს თუ რამე ძალიან ღირებულია შენთვის,აჯობებს ან სხვაში დადო ან მიაწერო ავტორი და პოსტ სკრიპტუმ -ის რომ ღირებულია და რატომ არის, ან თუ ამას არ იზამ არ უნდა გეწყინოს ამათი ხუმრობა.. ეგაა და ეგ..
გავალ თქვენის ნებართვით,ქულები აღარ მაქვს თან..
წარმატებები

ავტორი არ ვარ თაკა.. ისეთმა ბიჭმა დაწერა ეს და ისეთ მომენტში რომ ამათ კომმენტარებს რომ ვკითხულობ  ნერვები მეშლება.. მაპატიეთ რაა.. თორემ ჩემ ლექსებზე  თუ უნდათ ტრაქტორით გადაიარონ .. :)

ჰოი ღმერთებო ყველაფერი თქვენი ბრალია.

პარასკევი, 13 
აი სამშობლო, მთელი შენი სამშობლო, მთელი
ეშხით და სამი მეოთხედით და მთელი სიგრძე-
სიგანით. აი შენი ყანა და შენი "ჩელა",
მთელი ცხოვრება დროდადრო რომ ასხვისებ, იძენ,
ასხვისებ, იძენ. აი შენი სოფელი, შენი
ნამუსი – შენი გაჩეხილი ვენახი. აი
შენი ორწვერი, ქამარჯინა, ლიჯე, ხდე, შინო,
შენი საყდარი, შენი მიწა და “აი-ია”,
რომელსაც თითით მიჰყვებოდი... და აი ქოხი,
რომელშიც ენა აიდგი და რომელშიც წერა
დაიწყე. შენი სამოსახლო და აი მუხა
რომელსაც მუმლმა გამოსჭამა სამ დღეში ძირი.
აი ჰალსტუხი, აი მიშა - და კიდევ კარგი
ეს ყველაფერი იმდენია, ყელამდე გაძღე
შეგიძლია და რასაც ზოგჯერ პოულობ, კარგავ.
პოულობ, კარგავ, მოთმინებას, თავს, კავშირს, საზღვარს,
დროს, სახეს, იმედს, დედამიწას, სამყაროს, მეტიც,
რწმენას, რამეთუ სხვა რა გზაა და იმ გზას თელავ,
რომელზეც ფეხი მიგიწვდება და ამის დედაც!
მოვტყან, - იტყვი და გააბოლებ ერთ ღერ სიგარეტს, -
შენი სამშობლო, მთელი შენი სამშობლო, მთელი
ეშხით და სამი მეოთხედი სიგრძე-სიგანით.

არ არის ეს პატრიოტული ლირიკა.

არის ბატონო.

ამ გოგოს მაგარი იუმორის გრძნობა აქვს (ზატო) :D

არსებობენ ადამიანები ვინც ასე რაღაცას წერენ ისინი პოეტები არ არიან სულში უნთიათ ეს ყველაფერი და  მიაწერეს უცებ.. და აქ ვიღაცეებს თავი შემოქმედები პოეტები და კრიტიკოსები ჰგონიათ და  ძალიან ძედმეტი მოსდით როცა ამს აფასებენ იმიტომ რომ სიყვარულის და მითუმეტეს სამშობლოს სიყვარულის  შეფასების უფლება სთუ მისცემ თავს ეს ძაან ფაქიზად უნდა გააკეთო.. თქვენ კი ზოგიერთები... უუხ არ მინდა შეურაცყოფა მოგაყენოთ მე მაპატიეთ...

ნუ დააჩოქებ!

ნუ გაათეთრებ ფიჭებივით მიჯრილ სტრიქონებს,
კალმახებივით ამოყარე წყლიდან ბწკარები,
ჯერ ახდენილი სიყვარული გამოიგონე,
მერე იმღერე რექვიემი გარდაცვალების...

ნუ დააჩოქებ წყაროს პირთან წახრილ ძველ ოდას,
ნაწისქვილარიც ხომ ეყოფა ერცახე სოფელს;
მოდი, ნიკორა გადააბი ვაშლის ჩეროდან
და ნედლი სარი ჩაამატე შქერის ძველ ღობეს.

ნუ მოანატრებ პირჯვრის წერას ამ ეკლესიას,
მერე რა, თუკი გუმბათიდან ცა გიმზერს ლურჯი;
ეს ხავსლოდება სასაფლაო შენი ფესვია
და მუხებს უჭირთ საფლავებთან დუმილი, უჭირთ!

ნუ დაუმალავ "აი-იას" ნინოს და ცოტნეს,
ნუ დაუფარავ, ნუ, "ჩაკრულოს", დათოს, მარიამს,
უდედაენოდ ვერ გახდება "ყველაფრის მცოდნე",
დედის რძესავით_ ამ სიმღერებს_ სულ სხვა მადლი აქვთ.

დღეს თბილისიდან ბათუმამდე სტვენით მიდიან...
თუმც სოხუმიდან თბილისამდე ხიდია ბეწვის...
თუ შენ ვერ ხედავ, ან, ხედავ და ფეხზე გკიდია,
ამ ჩემს მტკივან გულს დაუჯერე, მხრამდე რომ მეწვის:

ნუ დააჩოქებ წყაროს პირთან წახრილ ძველ ოდას,
(ღმერთმა ნუ ქნას, რომ ხვალ ამ სტროფებს დაედოს ფასი!)
ისე იმღერე, წინაპარი როგორც მღეროდა
და ვაზისძირა-დაღვლარჭნილი ბილიკით გასწი!!! 

ა ბატონო პატრიოტული ლირიკა :დ

ნუ კარგი, სამშობლო გვიყვარს, (ეგ კარგია)

მაგრამ ეს პოეზია რატოა? :დ

არ ხართ თქვენ  ამის წაკითხვის ღირსებიც კი...

უF, რანაირად იცი ხოლმე შენ,ოტტო, რაააა :D

დამწყდა გული ფრიად... ალბათ, სხვებსაც დასწყდებათ, ვინც ჯოისზე საუბრობდა აქ :D

ლექსი კიდე არწივი თუ წიოდა კიოდა და სახეს იხოკავდა არ ვიცოდი

არ ვარგა რა თქმა უნდა! არაფრად

სხვათაშორის ეხლა ჯეიმსი მირეკავს და მეუბნება ის რა რასებები არიან ჩემზე რომ საუბრობენო : ))))

გაანებეთ გაანებეთ თავი!

უხ, გიო, ჯოისმა რაკიღა თქვა, იმას არ ნიშნავს, რომ ხმას გავკმენდ :D

მეორეც, ჯოისი _ ჯოისია. მე და მარი, ჯერ მე და მარი ვართ, მხოლოდ... (:D)

ვინც დაიღუპა,მაშინ როცა ჩვენ , თქვენ , ისინი...ყველა ასე ფიქრობდა და მერე კვდებოდა.
ეს არაა პათეტიკა.  ამას  გაშარჟება არ ეგების.

ლექსი შეიძლება იყოს სუსტი და ამაზე გამოსთქვათ აზრი.( აქ სადავო არაფერია).

პეტეფი უნგრეთისთვის მოკვდა, ბაირონი----საბერძნეთისთვის იბრძოდა,
გარიბალდი ...და ა.შ.

ჩემო სამშობლოვ, შენთვის მოვკვდები,

"მე რატომ უნდა მოვკვდე ირლანდიისთვის,დაე ირლანდია მოკვდეს ჩემთვის"–––ჯოისი,


ტრივიალურზე კიდე ტრივიალური თუ რამეა და კიდე იმის იქით ისეთია ეს ნაწერი.


პატრიოტული ლირიკას ასე დაწერს ნებისმიერი ადამიანი ,ქუჩაში რომ გააჩერო.

ხოდა შენც რომ არ წირავ თავს ხომ ხარ გაბატონებული სხვების "შეწირულზე" =))
და ეხლა არ მითხრა ამ ქვეყნით კმაყოფილი ვარო,თორე წარმოდგენა დამეკარგება შენზე=))  (გადარდებს ხო?)
ველოდები მაშინ შენს ოპტიმისტურ პროზებს:))

ჟანრი: სხვა  <<<<<<<<< ალბათ

რაც შეეხება, თავის შეწირვას, შვილსაც გააჩნია, შეიძლება სამშობლომაც გაწიროს თავი ღირსეული შვილისთვის, კიდევ ვიმეორებ, მხოლოდ და მხოლოდ ღირსეულისთვის!!!

ხოხ, მე თავი შევწირო და შენ ჩემს შენაწირ-მოპოვებულზე გაბატონდე?! =))

თან ისე, რომ მაინც უკმაყოფილო იყო იმ ფაქტით რომ აქ დაიბადე. =))

დაუნახავები ხართ ყველანი!!! =))

ვისაც თავის შეწირცა გინდათ მიბრძანდით არავინ გიჭერთ :))

ჰააააააააააააიტ!!! :)))

უხ, რა ხმამაღალი განცხადებები გაუკეთებია აქ ხალხს =))

ვერ გაიგე შენ სამშობლოვ?! გაინძერი სწრაფად! =))

კარგია თუ ვიღაცას მოუნდა ასეთი სიტყვების წარმოთქმა, მაგრამ ისეთი დიდი არაფერია (ჩემი აზრით), რასაც სხვა ვერ/არ დაწერდა.

იქით შემომწიროს სამშობლომ თავი:D
ნაწერი სუსტია,ყველანაირად.
იმედია რატომო არავინ იკთხავს : ))

მინდა გითხრათ რომ ჩემი დაწერილი არაა.. ერთმა ჯარისკაცმა დაწერა და :) მე მიხარია რომ დღეს ესეთი ჯარისკაცები ყავს ჩემს ქვეყანას... :)

''მაშ, რისთვის მინდა სიცოცხლე,
სული რათა მჩრავ პირშია,
თუკი არ გამოვადგები
სამშობლოს გასაჭირშია?!''

ვაჟა