დუმს დამშრალი შადრევანი,
მდუმარე დარდს ამძაფრებს...
მდუმარების ტახტრევანით
მომაბრძანეს ალბათ მეც...
ამ ცივ სიცარიელეში,
ამ ცარიელ სივრცეში
ვდგავარ, როგორც ხე გამხმარი,_
ვრცელ უდაბნოს სიცხეში...
მოღვართქაფდა ფიქრთა თქეში,
მცივა სულის სიღრმეში,
როგორც შიშველს სიცივეში,_
სულის სრულ სიშიშვლეში...
დუმს დამშრალი შადრევანი,
მდუმარე დარდს ამძაფრებს...
მდუმარების ტახტრევანი
მიმასვენებს სადღაც მეც...