აქ მერამდენედ ჩამოჰკრა ზარმა
და აღიმართა ბრძოლის დროშები
აქ ისტორიის დაჰბერა ქარმა
და აქ სტიროდნენ მოთქმით მგოსნები...

რამდენი წამი დაუვიწყარი
აქ ჩაიარა როგორც ზმანება
საუკუნეთა დრო საშიშარი
მარადიული ფერისცვალება..,

აქ ისტორიის მემატიანედ
მოედინება მტკვარი თამამად
და გადმოჰყურებს ექოდ მქუხარედ
აქ ნარიყალა კვლავ დგას ამაყად.

აქ გორგასალის ნაბიჯი მტკიცე
დღესაც ატყვია მიწას დარდიანს
ათასწლეულთა უსაზღვრო სივრცე
კვლავ ეფერება თბილისს მადლიანს.

აქ სულ სხვაგვარად მიფეთქავს გული
სადღაც წარსულში დარდით ვეშვები
ვდგავარ მეტეხთან ჩაფიქრებული
და საოცარი მადლით ვივსები!




15.12.2007