– ბაბუ, ბაბუ, წამოდი ცხვრები უნდა გაჩვენო!
– რა ცხვრები, რის ცხვრები... 
– წამოდი რა, გაჩვენო რა ლამაზია!!!
– კაი, დამშვიდდი მოვდივარ. ასე ჩქარა არ შემიძლია, აღარ ვარ შენხელა...
  ბარბარემ ბაბუა ბორძიკით გაიყვანა აივანზე.
– აი, ბაბუ აიხედე, ნახე რამდენი ცხვარია... ხედავ? თეთრი, ნაცრისფერი, დიდი, პატარა... რა ფუმფულა, დაგორგლილი ბეწვი აქვთ. ცისფერი მდელო სულ გაავსეს.
– ბაბუ, ახლა შენი აზრით ამ ღრუბლებს ვინ მწყემსავს?
– ვერ ხედავ?!  ქარია მათი მწყემსი, სადაც უნდა იქ წაიყვანს.
– მართლაც...
    უეცრად  გაიელვა.
– ვაი მე ბაბუ, ეს წკეპლა ვინ დაარტყა ჩვენს  ფარას?
– ვინც გაიხმაურებს ახლა, იმან.
– ბაბუ,  ვინ გრუხუნებს?
– ზეცა ხმაურობს! ზეცა შვილო!!!
– რამ გაამწარა ასე რომ აღრიალდა?
– რამ?!..  რამ და მტაცებლებმა მიწაზე...