სკაფანდრებივით ჩამომოწოლილი ზაფხულის დილა,ისეთია თითქოს ჩიტებსაც კი მოსწყინდათ ჭიკჭიკი.ჯოდასენის ფონზე გათენებული ყოველივე დღე ,ისეთია როგორც მარწყვის ტორტში ჩამალული ასანთის ღერი, რომელიც რატომღაც შენ შეგხვდება და  კისერში გაგეჩხირება დახჩობამდის. ვიღაც წვერებმოშვებული ,მელოტი ქალი , გაგიღიმებს და გეტყვის: მალე იქორწინებ შვილო, მალეო|!  - ყოველივე დღე ისე ჰგავს ერთმანეთს, როგორც ძმები გრიმები. შაქარა ბიჭი კი უმადურად შესცქერის მომღიმარ, მოწითალო ვაშლს,  როგორც EVA...    მაშინ ხომ ყველაფერი იდეალურად იყო...
      ოთხმოცდაათიან წლებში,კიბეზე მოსიარულე გვამები ვიყავით... თავი მხოლოდ გვძულდა, არიფად შევცქეროდით დალუქულ ლიფტებსაც.  ყოველი ადამიანი ოცნებაა, სადმე იმოგზაუროს,თუნდაც თბილისიდან ბათუმში. უბრალოდ ეს აქსიომაა...მაგრამ რად ვარგა ისეთი ზაფხულის დილა თუ სკაფანდრივით გეხურება თავზე ყველაფერი და ჩიტები, ჭიკჭიკის მაგივრად, მოსაწვს შეექცევიან ვნებიანად,  როგორც ჩემი მეზობელი თამუნა (72 წილის) წინა ორი კიჭით ლოკავს და ლოკავს დაუღალავად გურჯაანის ნაყინს და წვერმოშვებული მაგდა დეიდა, გიცინის მაჭანკლური და კრახული სახით. ისევ გიმეორებს  <მალე იქორწინებ მალე!  შენ კიდე იღრჩობი ჯოდასენის ფონზე.  ისე ,როგორც წყალში ჩაშვებული პატარა ბუკის მატლი.
      - ეხა ბლიად!  იტყოდა ბაბუ  და ახლაც ამბობს ამ წუთას.  ''ეხა ბლიად, როჟა ბლიადინა...'' წამოწოლილია ცალი ფეხი (მარჯვენა) მეორე ფეხზე აქ შემოდებული და ისე ოხრავს , როგორც ბაკურიანის კუკუშკა.
        შეიძლება დილა გათენდეს და შენთვის გულით საყვარელმა ადამიანმა დაგირეკოს,  გითხრას, გინდა ავტობუსებში ყვითელ ფორმიანი ადამიანები რომ დადიან, იქ დაგაწყებინებ მუშაობასო..."ეს ისეთია ბავშვობიდან რომ ბოტკინი გქონდეს. მითუმეტეს ყვითელი ფერი ყველაზე დამღლელია. დამღლელია ნატოც, ნინოც, თამუც რაღაც მომენტებში, თუ ის კალთაში გიზის. თეოზე და თეკლაზე ლაპარაკიც ზედმეტია.  დედამიწის ტვირთია ორივე. უბრალოდ შიშველი იდიოტები არიან. 
    ჩემს წინ ბოსტანია,  სადც მეზობელს, ყელსაბმით,  მამალი ჰყავს დაბმული.
                    სკაფანდრ წამოცმული დილაც დაგათენდება ხოლმე თავზე ისე , ვერც კი გაიგებ.    მამალი კი, ყივის და ყივის.  მოწეული მერცხლები იღიმიან მაცდურად . ბაბუც ოხრავს კუშკასავით  და ჯოდასენი არ აჩერებს მის ცმაცუნა ტუჩებს.
                თამუ, ნაყინი დამიტოვე რა....