5555

რაც უფრო მაღლა მივიწევ,
მიწაზე უფრო მწარედ ვეცემი.

ეგ ეგრეა

გესმის ჩემი ხმა?
ამ ხმასავით
დაბზარული ვარ
და სადაცაა საბოლოოდ დავილეწები,

პირადშიც მოგწერეთ და აქაც იყოს ძალიან დიდი ბოდიში,ძალიან ვწუხვარ მაგრამ ნინო დარბაისელი როგორ კრიტიკოსი ჩემთვის აღარ არსებობს.მისი დაწერილის ფასი ჩემთვის კაპიკია.არ ვცნობ არც მის კომპეტენციას,არც მის ობიექტურობას.
ძალიან ვწუხვარ...მე პატივსვცემ მხოლოდ მისი კრიტიკოსის ნიჭს და ცოდნას...პიროვნულადაც...ძალიან დიდი ბოდიშის მოხდით..
არანაირი სურვილი ქალბატონ ნინოსთან რაიმე სახის დისკუსიის არა მექნება არასდროს.აქვე ავღნიშნავ რომ როგორც ოპონენტი ის გაცილებით დიდი ინტელექტის,გამოცდილების და ზრდილობის პატრონია ვიდრე მე.
მე ასეთი ვარ,სანახევრო ურთიერთობას მირჩევნია საერთოდ გავწყვიტო ყოველგვარი ურთიერთობა...

ამდენი სინტაქსურ-მორფოლოგიური გარჩევა არ მეხერხება, სამაგიეროდ ვგრძნობ ლექსს. ძალიან ლამაზია. ბოლომდე ცოცხალი. ბოლომდე ინტერესით იკითხება და მოწყენის საშუალებას არ გაძლევს...
რაც უფრო მაღლა მივიწევ-მიწაზე უფრო მწარედ ვეცემი. (მარტივი არის და უბრალო ეს სიბრძნე ძველი. მიყვარს ასეთი
სიბრძნეები)

ძალიან დიდი მადლობა ქალბატონ ნინოს.
კიდევ ერტხელ გამოვხატავ დიდ  პატივისცემას მისადმი და მისი პროფესიონალიზმისადმი..
მე უბრალო საშუალო მკითხველს ,საშუალო გემოვნებით,ინტელექტით და ასე შემდეგ მაქვს ჩემი აზრი და ''ოპონენტის''დიდი პატივისცემით ეს დავაფიქსირე.
აქვე ვამატებ დავიღალე ამის წერით პოეზია არაა მათემატიკა,აქ არ არსებობს აბსოლიტური ჭეშმარიტება, კორექტულობის ფარგლებში ყველა აზრს აქვს არსებობს უფლება და ჩემთვის    ავტორიტეტის  აზრი არასდროს ნიშნავს ''ბოლო  ინსტანციას''
მე გავეცნობი და მერე უკვე შევაფასებ ჩემებურად....ხო ყოველგვარი შეფასება პოეზიაში სუბიექტურია ..
და მე მხოლოდ საკუთარი აზრი დავაფიქსირე...

ეხლა რაც შეეხება ლექსის წერას აქ ერთ ადამიანთან მქონდა საუბარი მას''მოვიშველიებ'' ... მისი  სიტყვებით და ჩემი სიტყვებით ვიტყვი..პოეზია არაა მათემატიკა,აქ არ არსებობს  მზა ფორმულები და უკვე გამზადებულ ყალიბში აზრის ჩამოსხმა მარაზმია ჩემთვის.
ლექსის წერის სწავლა ყველაზე დიდი უაზრობაა ჩემთვის..
კარგ ავტორს შეუძლია ''სავარჯიშოები''ანუ მიცე  ნებისმიერი რამდენიმე სიტყვა და არა (რიტმა ) და ამ სიტყვებზე ააგოს ლექსი სადაც ორიგინალური სარითმო სიტყვებიც იქნება.განსხვავებული პოეტური სახეებია და ასე შემდეგ..ეს იქნება მხოლოდ ''ოსტატობა''
ეს შეუძლია მაგალითად საჯაიას,გადასარევი მასტერკლასი გვიჩვენა ამაზე ბაკურმა..
მე ვფიქრობ რომ პოეზია ეს ემოციაა,რომელიც გულს მოწყდა და ლექსად დაიღვარა ..''მოვარდნილი მეწყერია ,თან რომ გაგიტანს''..ლექსმა უნდა დაგახრჩოს ,დაგხრას შიგნიდან და მერე ან შიშველ ემოციად ''წამოვა''ან დადუღდება გონებაში და ისე დაიწერება..
აი ეს ემოცია კი მერე კეთილი უნდა ინებო,როგორც ჩონჩხი ისე უნდა აიღო და გამოთალო..როგორც ჩუქურთმა ისე უნდა გამორანდო და მკითხველთან ისე მიიტანო..ოღონდ ეს დროში არ უნდა გაწელო...''ცეცხლი,ექსპრესია ''არ უნდა გაანელო...
ანუ ემოცია,გულწრფელობა(აუცილებლად)  და ამას პლიუს უკვე ოსტატობა ეს ყველაფერი ერთად (!) და არა გამზადებული რეცეპტი როგორ იწერება ლექსი..ძალიან ბევრ კარგ  ავტორს გეტყვით სადაც ყველაფერი წესრიგშია ლექსში ყველაფერი თავის ადგილზეა მაგრამ ''ჩალაა.''
ეს  ... და ჩემი საუბრიდან აქ...ეხლა..

რა თQმა უნდა ყველაფერში  მთავარია ნიჭი და პლიუს პროფესიონალიზმი(ოსტატობა,გამოცდილება და ასე შემდეგ)
არიან გამონაკლისები მე მათ ''თვითნაბად''ოქროს ვუწოდებ ..ადამიანმა რომელმაც დაწერა ''ბინდისფერია სოფელი ..უფრო და უფრო ბინდდება'' რა ''ოსტატობით ''უნდა მიაღწიო ამას?
( არ ვიტყვი იგივე ნიკალაზე მხატვრობაში,არც იმას რომ რამდენის იყო შოლოხოვი ''წყნარი დონი ''რომ დაწერა ,თუ მარტლა მან დაწერა...)ანუ აქ გეთანხმებით ''გამონაკლისი ადასტურებს წესს.''
და ძალიან მიკვირს აქაური წევრები მეტად რომ არ აქტიურობენ ამ გვერდებზე...
კიდე კაი ცხოვრებაში ლექსი არ დამიწერია და ეს ისე შორსაა ჩემგან როგორც მთვარეზე გაფრენა:)

,ქართული ლიტერატურა არც ისე ღარიბია სახეებით, როგორც თქვენ გგონიათ,,

"ახალ სათქმელს გამოხატვის ახალი ფორმებიც სჭირდება,სჭირდება უკვე აპრობირებული,თუნდაც საუკუნეთა მანძილზე დამუშავებული ფორმების ახლებური გამოყენებაც"

აი ამის საპასუხოდ გითხარით. :)

;;რეჟისორო;; ძვირფასო!
თქვენს პოზიციაში ალბათ არის ლოგიკის გარკვეული წილი.
ერთი სათხოვარი მაქვს თქვენთან.
შემდგომში,თუ ჩემთან დიალოგის სურვილი კვლავ გაგიჩნდებათ,ერთ რამეზე შევთანხმდეთ:ნუ მომაწერთ რაიმე ისეთს,რაც მე არ მითქვამს.
,,ქართული ლიტერატურა არც ისე ღარიბია სახეებით, როგორც თქვენ გგონიათ,,წერთ თქვენ,მე კი გულდასმით წავიკითხე ჩემი წერილი და მსგავსი არაფერი მიწერია.
    გარდა ამისა: 
1.ის ,რომ მე ვცადე, თანამედროვე ქართული პოეზიის განვითარების ზოგიერთი ტენდენცია  დამეფიქსირებინა,როდი ნიშნავს,რომ  ეს ტენდენციები სავსებით მომწონს და მიზიდავს.
  2.    თქვენ წერთ:..
,,თქვენივე დაწუნებულ    წინა საუკუნის დასაწყისში,,
  არ ვიცი,რა წყაროს ეყრდნობით,როცა ამას მიმითითებთ,მეოცე საუკუნის დასაწყისის პოეზიაზე მე, სწორედაც რომ ,საპირისპირო აზრისა გახლავართ.მეცნიერულად მაქვს შესწავლილი მისი არაერთი აქტუალური საკითხი,ვარ ავტორი  მონოგრაფიული ნაშრომისა,:,,სიმბოლიზმი, როგორც მხატვრული აზროვნების სისტემა''...
    ახლა ხელოვნებისა და ხელოსნობის შესახებ.
  კაცობრიობის ისტორიაში არ შექმნილა ხელოვნების არცერთი დარგი,რომელშიც მხოლოდ ნიჭიერების წყალობით, ანუ დაოსტატების,ხელოსნობის../რაც გნებავთ, უწოდეთ/.  გარეშე რაიმე ღირებულის შექმნაა შესაძლებელი.გამონაკლისი არც პოეზიაა.
    პოეზიაა  - ხელოვნებაა! 
თანამედროვე პოეზიის შესახებ ჩემი მოსაზრებების უფრო სრულად გაცნობა შეგიძლიათ  აქ :
,ლიტერატურა ინტერნეტის ვირტუალური სარკმლიდან ; გაზ.,,24 საათი;;რევიუ,  2008  7 ივლ. ინტერნეტ ვერსია,ასევე პორტალ ,,ლიტერატურა გე,,-ზე.
                                გულწრფელი პატივისცემით
                                                    ნინო დარბაისელი

ქალბატონო ნინო იმედია საწყენად არ მიიღებთ, მაგრამ თქვენმა პასუხმა ვერ დამაკმაყოფილა. მე ჩემს თავს პოეტად ნამდვილად არ ვთვლი, ეს ისე ვერთობი ხოლმე, მე უფრო ხელოვნების სხვა დარგს მივყვები. რაც შეეხება სლენგის გამოყენებას, ამას მე სიმართლე გითხრათ პოეზიაში ვერ მივესალმები ( ნუ პროზაშიც გააჩნია როგორი გამოყენება აქვს)
რაც შეეხება სიახლეს, ყველაფერი ახალი კარგად დავიწყებული ძველია. ქართული ლიტერატურა არც ისე ღარიბია სახეებით როგორც თქვენ გგონიათ და ახალგაზრდა შემოქმედი არა დღევანდელმა, არამედ ზეგინდელმა მკითხველმა უნდა შეაფასოს. რამდენიც არ უნდა ვიძახოთ ხელოვნება ხელოვნებისთვისო, საბოლოო შემფასებელი მაინც ხალხია.
დრო კი ამ საქმეში ფილტრის როლს ასრულებს მხოლოდ,
ქართულმა პოეზიამ (და საერთოდ ლიტერატურამ) XX საუკუნის დასაწყისიდან დღემდე მსოფლიოში არსებული ყველა მიმდინარეობის შეხება განიცადა,  დღეს გამეფებული აზრი რომ ყველა კლასიკური სტილი მოძველებულია  და დროა რაღაც ახალი ვეძიოთ, მცდარია იმ უბრალო მიზეზის გამო რომ
ახალი აღარ არსებობს, ის რაც თქვენ ახალგაზრდა "პოეტების"
ექსპერიმენტებად  მიგაჩნიათ უკვე მრავალგზის ექსპერიმენტირებულია თქვენივე დაწუნებულ, წინა საუკუნის დასაწყისში, "დადაისტების", "ფუტურისტების" და სხვა მრავალ წვრილ ავტორთა მიერ რომელთა სახელებიც კი არ შემოგვრჩა.არა იმიტომ რომ საზოგადოებისთვის მიუღებელს წერდნენ, არამედ იმიტომ რომ ღირებულს ვერაფერს წერდნენ.
  რაც შეეხება ფორმების დამუშავების მცდელობას, ერთ ერთი რის გამოც გალაქტიონი არ მევასება, ეს არის მისი რითმების რვეული. არ შეიძლება პოეტი იჯდეს და ლექსს აშალაშინებდეს,
"ლექსს მე ვუწოდებ მოვარდნილ მეწყერს,
რომ გაგიტანს და ცოცხლად დაგმარხავს."
ამაზე ზუსტი შედარება არ დაწერილა, პოეტმა თუ არ იგრძნო ლექსის აფეთქება  საკუთარ ცნობიერებაში,  დაჯდა და იმაზე ფიქრი დაიწყო, ასე უკვე დაწერეს და ისე ხომ არ ჯობია დავწეროო ეს უკვე ხელოვნება  კი არა ხელოსნობაა.
მერწმუნეთ ლექსს არ სჭირდება ექსპერიმენტები! ეს არ არის არც მხატვრობა და არც კინემატოგრაფი. უნდა წერო ის რაც მოგდის, დანარჩენი მკითხველის გადასაწყვეტია.

ცხადია,არსებობს.ერთია მხოლოდ.ლიტერატურულ საიტებზე იშვიათად იდება ქართული პოეზიის საუკეთესო ნიმუშები და ამას თავისი ახსნა ეძებნება.ინტერნეტი ვერ მოიცავს ქართული პოეზიის სრულ სურათს ,რადგან უფროსი თაობის პოეტები კომპიუტერთან არ /ან ვერ/ არიან ახლოს.ინტერნეტ-მკითხველი მათ ნაკლებად იცნობს.დაგისახელებდით, მაგალითად  დავით  წერედიანის ბრწყინვალე ლექსებს,რომელიც ახლახან ჟურნალ,,ცხელ შოკოლადში'' გამოქვეყნდა.
  ქართულ ენაში დღეს მნიშვნელოვანი ტენდენციები შეიმჩნევა:ლექსიკისა და ფრაზეოლოგიის გამრავალფეროვნება,სლენგის მოჭარბება...და ა.შ.ეს შესაბამისად პოეტურ მეტყველებაშიც შემოდის.თანამედროვე ადამიანს მოაქვს ახალი სათქმელი,ახალ სათქმელს გამოხატვის ახალი ფორმებიც სჭირდება,სჭირდება უკვე აპრობირებული,თუნდაც საუკუნეთა მანძილზე დამუშავებული ფორმების ახლებური გამოყენებაც...რამდენი ახალგაზრდა პოეტი გეგულებათ პირადად თქვენ,რომელსაც გაცნობიერებული აქვს ეს?პირადად მე მუდმივად ვცდილობ, ასეთი ავტორები ვიპოვო და დავეხმარო,რამდენადაც შემიძლია,ორიენტირებით,რჩევით,ლიტერატურის მითითებით..და საოცარი ,იცით, რა არის?სწორედ ნიჭიერი ავტორები მომმართავენ თხოვნით,რაიმე ვურჩიო./არ მგონია,ეს ჩემი ილუზია იყოს/.ხოლო საშუალოდ ნიჭიერი ავტორები უფრო ამბიციურნი არიან.
ჭეშმარიტ პოეტურ ამბიციაში საძრახისი არაფერია.სწორედ რომ,პირიქით..მე სხვა რამეს ვგულისხმობ.
    როგორც იტყვიან, ,,პირველსავე სიტყვას მივიდეთ''.უამრავი სიტყვაა ქართულ ენაში,რომელიც პოეზიის ველში არ მოხვედრილა დღემდე.თემატურად ჩვენი პოეზია მუდამ
თავისებური შეზღუდულობით ხასიათდებოდა და ამ გარემოების გასაღები ჩვენს ეთნოფსიქოლოგიაში დევს.უამრავი ტაბუირებული თემა არსებობდა დღემდე.დღეს ტაბუ ახსნილია.ამან ახალგაზრდა პოეტები ერთგვარ უწონობის მდგომარეობაში აღმოაჩინა.პრაქტიკულად ძნელი დასაფიქსირებელი გახდა საზღვრები პოეზია - არაპოეზიას შორის.თანამედროვე მკითხველს ,როგორც არასდროს სჭირდება ალღო,დრო,მოთმინება ნამდვილი ღირებულებების საცნობად.ავტორს კი გული არ უთმენს! მან ხომ ამ უძნელეს დროში,მერკანტილიზმის ზეობის ხანაში ,ირჩია,პოეტი ერქვას და თანაც ცნობილიც იყოს.აბა რა ბედენაა დღეს,იყო პოეტი და თანაც უცნობი!
    გთხოვთ,სწორად გამიგოთ,
    ამას ჩვენი პოეზიის და მეტადრე ჩვენი შემოქმედი ახალგაზრდობის სიყვარული მალაპარაკებს.რომ არა ეს გარემოება,ლიტერატურულ საიტებს ამდენ დროს არ შევალევდი
 
   
   

   

ქ.ნ "დებორა" მაინტერესებს თუ არსებობს დღესდღეისობით
საქართველოში რითმი, რიტმი, სტილი, წყობა, ან სიტყვა  რომელიც არ გამოყენებულა ქართულ პოეზიაში, ( არ ვგულისხმობ ზაზა ბურჭულაძის, ნაფტას და სხვა მსგავს თანამედროვეთა "შედევრებს".
თუმცა "წინამორბედები" მსგავს "მიმდინარეობასაც" ჰყავს, და არცთუ ახლო წარსულში,  უბრალოდ მათი "გენიალურობის" გამო არ შემორჩნენ ფართო მასებს ;)  )  ?

გაიხარე :)

მესტუმრე

,,სტიქია2''ძვირფასო ! კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა..უფრო ზუსტად,მრავალგზის მადლობა  ამ ულამაზესი  გამოხმაურებისათვის!ჩემს არქივში გადავიტან აუცილებლად.

"ხან სერს ვამწვანებ, ხატყვას ვრანდავ,
ხან მომატარებს ცხრა ცას ოცნება,-
მაინც ამქვეყნად, სამშობლოს გარდა,
ჯერ არმინახავს სხვა საოცრება. "

რაღა თქმა უნდა ასეა, არსებობს  ცხრა ცის კონცეფცია მეცხრე ცის "ბროლის ცის" აღქმა ზეაღმატებულ ემოციებთან ასოცირდება.

"ცხოველთა თავებს ზემოთ თითქოს ბროლის ცა იყო, გასაოცებელი, მათ თავებს ზემოთ გადაჭიმული, მაღალზე. "

თითოეული ჩვენი ცა ჩვენივე ნაქურდალი შეგრძნებების მონანიების შედეგად მიღწეული სივრცეა.
ყველაფერი გასაგებია დებორე, შეიძლება იდეურად ჩემი და შენი ცა ძალიან განსხვავებული იყოს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს იმას, რომ მე ვერ ვხედავ მას.
უბრალოდ შესაძლებელია მე ეს არ მინდოდეს.

აქ აქცენტი გავაკეთე არა მნიშვნელობაზე, არამედ სიტყვაზე" ცები"

და ვთქვი რომ თვით სიტყამ ამომაგდო.
სხვა მხრივ საინტერესო პასაჟი იყო

ხომ ვთქვი არა...:)

ნინო, გთხოვ რა დადე "ნინო წამალი",ეგ ლექსი ძალიან მიყვარს...:)

მადლობა  ,,სტიქია 2 ''და ,,ჯალალ'' ძვირფასებო!
ამ პასაჟის კონცეფცია მდგომარეობს შემდეგში:
ცნობილია ცათა იერარქია,რომელსაც აღიარებს ქრისტიანული სარწმუნოება,მეცხრე ცა ,ანუ ,,ბროლის ცა,,,რომელიც ჩემს სხვა ლექსშიც შეგხვდებათ/ნინო / წამალი''/ ,უმაღლესია.
რიგით მოკვდავს მხოლოდ დაბალ ცამდე/ცებამდე შეუძლია აღწევა,გაიხსენეთ დანტეს ;ღვთაებრივი  კომედიაც-''.ცხრა ცა იყოფა ტრიადებად ანუ სამ სამ ცად.
      ყოველ ცაზე ამაღლება დიდ სულიერ ძლიერებას მოითხოვს.ლექსის ლირიკული გმირი,სასოწარკვეთილი მოკვდავი,რომელიც ეძიებს პასუხს ,რატომ კვდება უმანკო,პატარა ბავშვი,ამაოდ  ცდილობს ააღწიოს უფრო მაღალი ცისკენ,ცოდვილია,იქნებ იმიტომ,რომ ბავშვობაშივე ქურდობა აქვს ჩადენილი,,,,მაშინ გავაძვრე ცალი წინდა და მოვიპარე,,,აღიარებს იგი მძიმე წუთებში....
      სიტყვა გამიგრძელდა,მაპატიეთ.

კიბატონო გამოხატე, დებორას კი ჩემი დაცვა არანაირად არ სჭირდება,იქით დაგვიცავს უკეთესად...:)

კიბატონო ეტყობა ცოტა გაუგებრად მივაყოლე...
ფიზიკასაც ჩაუჯდეს,ქიმიასაც და ნუ ასტრონომია-ც...:)

ჯალალ , ცხრა ცა და ცები განსხვავდება. თავს არავის დავსხმივარ და შესაბამისად დაცვაც არავის უთხოვია,ასე რომ ნუ მავიწროვებ ;)
თანაც ლექსი მომეწონა და აქ იმიტომ ვარ რომ ჩემი აზრი გამოვხატო

ჯალალ, ცას ფიზიკა კი არა ასტრონომია შეისწავლის :P

"ცუდად მომხვდა ცის მრავლობითი ფორმა"
სტიქია2. 2008-08-19 17:02:46
----------------------------------------------------------
რატო,სტიქიავ?! შენ რა ცხრა ცა არ გაგიგია...
წაი შვილო წიგნები იკითხე... :D ფიზიკას ჩაუჯექი კარგად რა იცი
სად დაგჭირდება და კიდევ მზე საით ეძალება ხოლმე... :)

ამას კი ბევრი არ გეტყვის და ა ჯალალიმ გითხრა...:)

"და
ამ ყვავილს დავადებ-მეთქი!
როგორ ახლოსაც არ მიმაკარე"

"მაინც სუსტი დაიბადა,არ დარჩებოდაო,
გიშერი რომ არ მოეხსნათ,გადარჩებოდაო,
რა გიშველო,ცოცხალი რად ვარ ჩემო დაო!"
ეს ადგილები მეზედმეტა.

კარგი დასაწყისი, სენტიმენტალური ლექსი მინორშერეული.
ჰო, ცუდად მომხვდა ცის მრავლობითი ფორმა, არა იმიტომ რომ არასწორია, არამედ სმენადობის ინტუიციით.
რითმიკის ინტონაციაც თამაშივით მიდის.
კარგია

ქ-ნო დებორა
სხვა რაიმეთი რომ დაკავდეთ, არ გამოვა?  ჩემი ლექსების გარჩევას ვგულისხმობ...

მე აგიხსენით, რომ არ მომწონს თქვენი პოეზია და თქვენი ლექსთმცოდნეობა, არანაირი აზრი არ აქვს თქვენს საუბარს-მე კვლავ დავწერ და ისე დავწერ, როგორც მე მომწონს, ფუჭია თქვენი სიტყვები და დროის კარგვაა...

დავიჯერო, ფოთლების მარიაჟის მეტი სხვა არაფერი გაწუხებთ?

მე აგიხსენით უკვე, თუ ვერ მიხვდით, ჩემი ბრალი არა, დამეთანხმეთ...

ამის შემდეგ ასეთ კომენტარებზე დროს არ დავკარგავ და თუ რაიმე დასაბუთებულს მიოფიქრებთ, სიამოვნებით, მაგრამ ვფიქრობ, არ გამოვა-ჩვენ აბსოლუტურად განსხვავებულ პოლუსებზე ვცხოვროთ...

მოდით, ვიცხოვროთ მშვიდად  :)

მე მეტს აღარაფერს დაგიწერთ, მომიტევეთ

და თქვენ თუ არ  "მარიაჟობთ"  (  თქვენივე სიტყვებით  ),  ფოთლებმა რომ იმარიაჟონ, არ გამოვა?  ;)

და თან მართლა მარიაჟობენ  სექტემბრის ყვითელი ფოთლები-ეს ჩემი აღქმაა და ვფიქრობ, მშვენიერი  :)

თქვენვე დამეხმარეთ, რომ მარიაჟობის არსი ამეხსნა, გმადლობთ, სხვანაირად ცოტა ძნელი იქნებოდა  ;)

ნუციკო ძვირფასო! თუ ამ ლექსს  რაიმე მიზნით ვათავსებ --ურაკპარაკზე,ეს არის ჩემი სურვილი,მკითხველის გულწრფელი,შეძლებისდაგვარად ობიექტური აზრი მოვისმინო.ასე რომ,უმორჩილესად გთხოვთ,ნუ დაიზარებთ .საკუთარი შენიშვნების გამოთქმას.წინასწარ გიხდით მადლობას.ყოველგვარი მარიაჟობის გარეშე.

დებორა, გასაგებია თქვენი ვინაობა ლექსიდან ;)

ეს ლექსი შემიძლია გავარჩიო და უამრავი ლაფსუსი ამოვყარო, მაგრამ ამას მაშინ ვაკეთებ, როდესაც ლექსი მომწონს და რაღაც უკმაყოფილების გრძნობას მიტოვებს და ეს იშვიათად ხდება-მე ავტორს ყოველთვის წყალივით მივყვები, საინტერესო ავტორს ...
ეს ლექსი კი ჩემთვის არაა ღირებული (ხაზის გასმით-ჩემთვის)  და აქედან გამომდინარე, ლაფსუსებზე არ ვილაპარაკებ... 

პატივისცემით  ქ-ნო ....    :)

"ცაო,არ მინდა ეს თამაში!
მინდა გაგექცე:
შენს იქით
შენზე ლმობიერი ვეძებო ცები,
გესმის ჩემი ხმა?
ამ ხმასავით
დაბზარული ვარ
და სადაცაა საბოლოოდ დავილეწები,
რადგან
რაც უფრო მაღლა მივიწევ,
მიწაზე უფრო მწარედ ვეცემი."

:)...5

ისე და დებორა, სახელს ვერ მეტყოდი, მაინც, როცა ვესაუბრები ვინმეს მირჩევნია მისი სახელი ვიცოდე.

;)
ეს ლექსი მეც მომწონს

რაც უფრო მაღლა მივიწევ,
მიწაზე უფრო მწარედ ვეცემი.

შენაც თუ დაამუღამე დარჩი დაბლა ვახ :))

მელოდიურია

სევდიანი ხარ დებორა

საოცარი იკო....ოლო განსაკუთრებით........

2 თუმცაღა დიდი არაფერი

მე არ გიცნობთ.არადა აქ უმრავლესობას კაი ხანია ვიცნობ.
უბრალოდ ძალიან მომეწონა 5 ჩემგან..
ამ ტკივილზე კი დავდუმდები.უფალს ებარებოდეთ ...

ძალიან .... რავი მეტი რა უნდა ვთქვა... მართლა ....5

ძალიან კარგია!
ბზობას გილოცავ!

ბზობას გილოცავ

გული ამდენს ვეღარ გაუძლებს

ლექსით გიცანი! ამ ლექსმა ძალიან მატკინა გული....:(

.. მგონი ვიცანი,მშვენიერზე,მშვენიერი ქალბატონი :D

ვაი, ძალიან მომეწონა და მეტკინა!
5 ჩემგან!

"ის ჩემი ნატვრა ძველთაძველი
ისე დიდხანს დიოდა ცისკენ,
ისეთი გზები გამოიარა,
რომ დამიბრუნდა
საბედისწეროდ ფერნაცვალები."                    <-----      არადა არის აქ სიმართლის დიდი მარცვალი

ლექსი ტკივილიანი, მაგრამ  შესანიშნავი.                10 ქულა დაუნანებლად

და ამ ლექსის ავტორს დამალვა უნდა? :)
ვინ არ იცნობს თუ ერთხელ მაინც წაიკითხა ეს ლექსი...

ცის კაბადონზე
ცმუკავენ ცელქი ანგელოზები

ამის გამო 4, და "ცელქი ანგელოზები"  <<<ასე უნდა

ფანტასტიკური! მადლობა გიო! შე მართლა პირატო!