გზა დიდიაო
გადაშალა  თაკანემ წიგნი.
გზა სიარულმა დალიაო,  ამოიკითხა იმავ წიგნში.

ყველგან გზაა,_ გაუგრძელდა თაკანეს ფიქრი
და  ფიქრად იქცა. 
გადასახლდა  იმ წიგნის გულში_
მეშვიდე ფურცლად.

"დაიღრიალა გველეშაპმა  და  ზე აიჭრა,"
დაედევნა თაკანე, მირბის.
გველეშაპს  კლანჭში მოუჩანს ჩვილი..

...და თაკანემ შეირბინა  სიმართლის წიგნში
რომ ამოგლიჯოს  საწიგნეთიდან 'ჭირი იქა"
(ვიღაც ყოველთვის იტანჯება იმ "იქას" მიღმა.)

და მშვიდობას კვლავ თაკანე გაედო ხიდად.