ყოველი ცოდვა სახეზეც კი გამომკვეთია,
ჩემი ცრემლი კი შიგადაშიგ ზღვაში წვეთია,
ხშირად ცოდვები მიდიან და უკან მოდიან
აღსარება კი ჩამოხსნილი მხრიდან ლოდია.
  იცი ტაძარში წირვაზე რომ კვლავ გელიან
  იცი ტაძარში მისასვლელი გზებიც ვრცელია,
  ახალი ცოდვა მხრებზე გედება ახალ ლოდებად
  და გზაში ისევ განსაცდელი რომ გელოდება.
და ცხოვრებაში ტვირთიც მხოლოდ მხრებზე ლოდია,
რადგან ცოდვები მიდიან და უკან მოდიან,
ცოდვებისაგან თვალებიც ვერ გამიხელია
და აღსარება პოეზიად გამიმხელია,..
    ვიცი ცოდვები შედარებით უფრო მეტია
    რა ვქნა უფალო ამ ერთ გვერდზე არ დამეტია...