როცა სინამდვილედწოდებული  დღე მიილია და სახლმა თავის ულმობელ სტომაქში მომაქცია,  ძილს მივეც თავი.

  ამწუთიერი შეგრძნებები და შორეული მოგონებები ჯერ ერთმანეთს ებრძოდნენ, გლადიატორული გაშმაგებით ,მერე ისე შერიგდნენ რომ ,არც კი გამიგია...........  ჩამეძინა.

რეალობის მძიმე ჯაჭვისგან განთავისუფლებულმა ამოვისუნთქე . აი ,ყალბი ხსნა !....... ვნების მორევში ჩაძირვა!....

დაბნეული ვაწყდებოდი ხან დახურულ მკერდს, ხან დახშულ საშოს....... ამ დროს გამუდმებით ჩამესმოდა ცოცხლად დამარხული ძაღლის განწირული ღნავილი.

როცა ვნება დავიოკე და ის განმშორდა ,ისევ მომინდა რაღაც ,რაც არ იყო, მაგრამ ვხედავდი,  ეს "რაღაც "  ჰორიზონტივით მიუწვდომელი,მაგრამ ხილული დარჩა.

სულიერმა ძვრებმა ჩემში წამიერი დეპრესია გამოიწვია.

მაშ ,დარჩეს ეს ყველაფერი ოცნებად????......

დარჩეს....... დარჩეს .......რადგან სჯობს ასე იყოს ,ვიდრე სურვილის სურვილიც აღარ გვქონდეს გულში ,ვეგდოთ გულაღმა ჩვენს ოთახებში ,სადაც ყოფიერების ულმობელმა კუჭმა უკვე მოგვინელა

ავღკვეთოთ ყოველგვარი მცდელობა გაქცევისა, შევებრძოლოდ გონებას ,რომელიც ფარისეველია და დიდი სიბოროტით სდევნის სხვის სიყვარულს !....

სადაა ის ჭეშმარიტი ხსნა????...... სად ?.....

--ჯართს ვიბარებ !.....ვჭრი რადიატორებს უფასოდ !.....---- აყვირდა ვიღაც.

ვიღვიძებ და.......... ისევ თქვენთან ვბრუნდები.



13.07.2011. სერგეი ნეველი