სულს ზეცა იზიდავს,ხორცს მიწა აგიჟებს,
დღითიდღე უფრო ვგრძნობ სიკვდილის ნაბიჯებს.
სიცოცხლის ძარღვებში სისხლი ჯერ თბილია,
დღეს მარტო აღარ ვარ,მუზები მივლიან.
რაღა შეაჩერებს დღეების ორგიას,
სხეული ვიცი რომ სულის მორგია.
სიცოცხლის შარაზე სიკვდილის მარცვლები,
სააქაოს ნაპირს უთუოდ გავცდები.
სულს ზეცა იზიდავს,ხორცს მიწა წყურია,
პოეტის ოთახში სიკვდილის სუნია.