მე მომწონს ჩატეხილ ხიდებთან ცხოვრება;
მდინარის ნაპირას - გაღმა და გამოღმა -
ბატონთა ღრეობა... მსახურთა ღიმილი...
და დღემდე ჩემს გარდა არავინ გალოთდა.

მე მინდა ოცნებებს მისდიონ მგოსნებმა,
მე მინდა მომავალს იკლავდეს თვითმკვლელი,
მე კი ამ სამყაროს გარეშე დარჩენილს
არ მქონდეს ბახუსთან შერცხვენის მიზეზი.

ვინ ვარ რომ ჯებირებს ჩავჭიდო ხელები,
ვინ მკითხა ხალხები ხალხებს რომ გაჰყარეს,
უბრალოდ ღმერთი ვარ უღმერთო არსების
ხოდა მეც ურმერთოდ მერგება სამარე.

იქამდე ბოდიში, ვერ შევძლებ შენებას,
მე - ღმერთს და ჩემს ღმერთსაც გვყიდიან მონებად,
ამიტომ ჩვენ ორნი უზომოდ ვთვრებით და
მე მომწონს ჩატეხილ ხიდებთან ცხოვრება.