სევდიანია :(((( ემოცია მოიტანა ჩემამდე +

ერთხელ, მე და ჩემი ძმა, მფრინავი შეფთი, ალახუელას პროვინციაში მოვდიოდით, კოსტა რიკაზე.

გავიგეთ, მანდ მდიდარი მიწებიაო და გვინდოდა მაგ მიწებს გავსაუბრებოდით, გაგვეგო როგორ და რა გზით დააგროვეს თავიანთი სიმდიდრე.
თან ოსკარ არასისთვის ნობელის პრემია გვქონდა გადასაცემი.

გზად პატარა და გავერანებული სოფელი შემოგვხვდა. ვიფიქრეთ, საქრის ლერწამის პლანტაციებში გადავალთ და ყავს მოვდუღებ-თქო.

კაციშვილის ჭაჭანება არაა. სულიერი არ ჩანს ირგვლივ.

გაგვახსენდა, ამ დღეებში უილიამ წოკერი აპირებდა თავდასხმას და გახიზნულიყო მოსახლეობა.

ერთი იჯდა იქ მარტო და...რაღაცას ბუტბუტებდა.

მივედით და ვეკითხებით: აქ რას ზიხარ და რას ბუტბუტებ-თქო.
რასო და -ამოიხვნესა, ყველა ჩემიანი გაიქცა სწრაფი ტემპით სოფლიდან, მე კიდე ძალიან ნელა დავდივარ და ჩამოვრჩიო -ახლა ღმერთსა ვთხოვ გადამარჩინოს და ჩვენებურ შელოცვას ვკითხულობო.

რა შელოცვაა-მეთქი, მიწაზე დამიწერე-თქო. დამიწერა. ეს ლექსი იყო.
მორჩა თუ არა წერას , იმ საათში ლოკოკინად გადაიქცა და გაღოღდა თავის გადასარჩენად.

მადლობა

მაინც მწამს ღმერთი. ----->>> ღმერთის... (”ს”  აკლია!)
დეკემბრად შემრჩი...
ჩვენს შვილს ბაღიდან მარტო წავიყვან...


სულ მიყვარდა ასეთი პატარა მინიატურები...
გაიხარე, ლოკოკინა!
5

მაინც მწამს ღმერთი.
დეკემბრად შემრჩი...
ჩვენს შვილს ბაღიდან მარტო წავიყვან...
:)

:) წარმატებები ავტორს...

:)
+2

:(

სევდა ერთია და ხარისხი მეორე.
შესრულება არ მომეწონა,შინაარსობრივად ძალიან მწირია.არ მომეწონა.

ნაწერი პატარა და სევდა დიდი...:)

ჰო კიდე ... არ იდარდო, ყველაფერი კარგად იქნება :)

მთავარია არც ერთი პატარა არ დარჩეს ბაღში :D

წარმატებებიო გრაფინიამ ;;)

რაღაცნაირია ;;)

მადლობა:)

არ არის ეს ცუდი ნაწერი...სევდა მოიტანა დიდი და არც შედარებები მგონია მე ცუდი...
რწმენა, რომელიც ღვთის რწმენას უტოლდებოდა (ალბათ, სიყვარულის...სიყვარული ხომ ღმერთია) და დაინგრა. შეიძლება იყოს სადავო, მაგრამ საინტერესოა...
დეკემბერში ნამდვილად სავარაუდოა ფიფქები და ბაღში დატოვებული ბავშვიც დარწმუნებულია, რომ დედა მალე მოვა...
მიუხედავად იმედგაცრუებისა, ავტორი ამბობს, რომ ღმერთი სწამს და დიდ ტკივილს მოკლე ფრაზაში ატევს – "ჩვენ შვილს ბაღიდან მარტო წავიყვან"
(ჩვენ შვილს არა – ჩვენს შვილს)
მე მომეწონა!...
წარმატებები!..

ლოკოკინას რას ერჩით?....:)
თავისი პრობლემები ყოფნის...
ნუ გეშინია!....
აქ ზოგმა დეიდამ და ბიძიამ შეიძლება შეგაჩვენოს მარა ..........არ შეშინდე!...:)
ხოლო ვინაა მართალი გამოჩნდება  იქ ,ზეცაში!..... ( თავფურცელზე)
რა მაგრად მოვიტყუე არა ?...... თავად მიკვირს..............

არადა მომეწონა... :)
ლოკოკინამ თავისი სველი კვალი დამიტოვა გულზე...

წარმატებები  ავტორს :)

მე პირადად ძარღვები ლექსშიც და ისედაც ნერვებს მიშლის...

უბრალოდ,აქ როცა დებ ნაწარმოებს მზად უნდა იყო კრიტიკისათვის:)

ნუ ნერვიულობ,თანდათან დაიხვეწები:)

პ.ს. ლოკოკინები მიყვარს:)

მაინც მადლობა:)

ლექსშიც აგრესია და ძარღვები გიყვართ.ცუდია

...

ამ ხალხს უნდა რაღაც ახალი თქვას პოეზიაში....
თუმცა იშვიათად ვინმეს გამოუვიდეს...

ქაოტურია,დაულაგებელი,ღმერთს ნუ ახსენებთ ასე ლექსებში...შედარებისთვის მითუმეტეს...
ნუ აღარ გავაგრძელებ...

რავიცი აბა...

წარმატებები ავტორს...

ჰო, ასეა, კი  :(

დახვეწას კიარა, გადახვეწას საჭიროებს:))

უფ სუსტი

დახვეწას საჭიროებს

:-O

თავის მარჯვნივ-მარცხნივ გაქნევის ღიმილაკი მასწავლოს ვინმემ, რომ უსიტყვოდ დავიდე ამ გვერდიდან:(