აგვისტოს მეფურ დილას,
როცა ცა უხმობს მზეს და
ჯერ ისევ, ცოტა გრილა,
ცვარი ამძიმებს ბზებსაც.
ნეკერჩხლის წითელ ფოჩებს
ქარი უკითხავს ზღაპარს,
ჩვენ ისევ ვუსმენთ ბოჩელს,
ეალერსება ზღვა ქალს.
აგვისტოს მეფურ დილას,
სხვა დამასწრებდეს სანამ,
დაგიკრეფ მე გვირილებს,
თვალთან გაკოცებ სამჯერ
და მერე თუნდაც გიჟი-
შენს ტყვეობაში დავრჩე.
აგვისტოს მეფურ დილას,
ნეკერჩხლის წითელ ფოჩებს
ქარი უკითხავს ზღაპარს,
ჩვენ ისევ ვუსმენთ ბოჩელს...