ქალი შემეფეთე ვიღაც შორეული,
ამაყობ შენ მეთი,არგყავს ორეული?
თითებში სიგარა ნახევრად მოწეული,
სივრცეს კი მიაპობ წყვილი ბროწეულით.
მხრებს გადმოყრილი გაქვს შავი დალალები,
მამრები გეტრფიან, შორიდან, გამალებით.
შენს კეკლუცს არა აქვს ჩარჩო, არც რკალები,
შენით დაბოლილებს მღვრიე აქვთ თვალები.
ტერფებს გიკოცნიან სავალი ბილიკები,
გსურს შენში დამალო ვნების მიმიკები?
მე ვხვდები,რანდევუ შენთვის არს ალალი,
კოჭებში გეტყობა გწყურია მამალი.