რაც არ ასრულდა, ანდა დასრულდა
იქნებ, არ ღირდეს ამდენ ფიქრებად.
მორჩი, დავას და კამათს წარსულთან,
ეს დღეც ხვალისთვის ”გუშინ” იქნება...
თბილ მოგონებებს შედგამ გაზქურას,
რომ დააპურო ხსოვნა პატივით.
ის, ვინც გადაგცდა მწარედ სასულეს,
შენი სულისთვის გთხოვ, აპატიე...
შეხედე შენს თავს დილით სარკეში
და გაუღიმე, როგორც საბედოს.
მიჰყევი გუმანს, წლებით დაგეშილს,
ბედზე წუწუნიც აღარ გაბედო!
ბედს კი წერილი იქით მისწერე,
რომ კარგად ხარ და გზებიც გამოჩნდა,
რომ აღარ ჰგავხარ უკვე იმ წეროს,
ფრთამოტეხილი გუნდს რომ ჩამორჩა...
რომ ყველა შიში ტანზე შეიშრე,
როგორც ნაწვიმი, ცივი სამოსი.
რომ თვითონ გახდი თავის მეისრე
და ყველაფერი კარგად გამოგდის.
რომ ყოველ დილას იღებ მადლივით,
ხვალის იმედი - შენი სარჩოა.
რა ძნელია და თან რა ადვილი
ერთ დღეს გადმოხტე ბედის ჩარჩოდან...