ჩემზე იტყვიან ქალიაო,
მაგან აცდუნა,
შენ ქუდბედიანს, ვინ შეგკადრებს
კოცონზე დაწვას,
კაცი კაცია, ღალატისთვის
არავინ დასჯის,
ქალი კი იქნებ მზერისთვისაც წამსვე
ჯვარს აცვან.

,,ლამაზიაო, დაიწვასო
ქალობა მისი,
ეგეთს რად უნდა სილამაზე,
არ იმსახურებს,”
პირველ ქვას ალბათ, ჩემზე უფრო
ცოდვილი ისვრის
და ბოროტ ჩურჩულს მოჰყვებიან
უცხო ჭორებზე.

მზერას გილოკავს ვნებიანი,
ტლანქი სურვილი,
ძუძუზე ხალი, სისხლისფერი,
გონებას გიმღვრევს,
სადმე შემთხვევით გადაყრილმა,
დამფრთხალმა, შიშით,
არ გაგიკვირდეს რომ შევიკრა
გულზე საკინძე,

მიზეზს არავინ არ იკითხავს
ვიცი ამ ცოდვის,
უმიზეზობაც ჩაითვალოს
იქნებ მიზეზად,
ვინ იცის, ჯობდეს სილამაზე
დაჩრდილო სხვისთვის,
მისი მზერისთვის, რომ არ გაცვან
ჯვარზე სიტყვებად.