ჩემი ოცნების მიზეზი ხარ,
ჩემი ცხოვრების ცხოვრება ხარ,
ჩემი ფიქრების ფიქრები ხარ,
ჩემი განძი და ქონება ხარ.
ტანად ალვა და ლერწამი ხარ,
ჩემი ფიქრების ნაკადულო,
მხოლოდ ჩემი ხარ,ვერ წამიხვალ,
ბუნების ფუნჯით დახატულო.
შენ სიყვარულის ტაძარი ხარ,
შენი ტრფობით ვარ დაზაფრული,
შენ ჩემი სულის ხანძარი ხარ,
შენა ხარ ჩემი გაზაფხული.
შენ მშვენიერი შენობა ხარ,
გულმა ლექსს ანდო ხვაშიადი,
ჩემი ოცნების საღამო ხარ,
ჩემი ცხოვრების განთიადი.

შენთვის ვინ ვარ?
არც არავინ...მწამს,
ეს შეგრძნება წვეთ-წვეთობით მჭამს!