ვაჰ, რა უცებ მიჰქრის,
დრო ცხოვრების ლელო,
სევდა ჩვენი ფიქრის,
წამი უსაშველო.

დროს ვერავინ შეცვლის,
წლებს თავისი მიაქვს,
ნეტავ ვის რა ელის?
ვერ გაიგებ დიდხანს.

დრო თავისი არსით,
საიდუმლოს მალავს,
ძვირფას წუთებს გვაცლის,
და ბევრს დაგვიმალავს.

დრო მიიწევს მძაფრად,
სიხარულით თითქოს,
დრო ყველას სჯის მკაცრად,
არვის არ დაინდობს.

გავა ბევრი წამი,
ჟამი მოვა სიტყვის,
საუკუნო ფიქრით,
დრო თავისას იტყვის...