. ერთბორბლიანი ველოსიპედით
დარსა თუ ავდარში
მოგზაურობს ნიშანი კითხვისა რაღაცნაირად კარგია ++

ნერვებზე თამაში ადამიანებს ხანდახან კარგად ეხერხებათ... მაგრამ... სულიერი სილამაზე როცა არა აქვს ადამიანს, ან როცა შინაგანი სამყარო აქვს არეული, ეიოლება სხვებს დასცინოს... არადა, ბატონი ვაჟა დარჩება სულ, რამდენი წელიც უნდა გავიდეს და მერეც...
ეს ისე... სასხვათაშორისოდ, მოჩვენებისთვის...

ერთბორბლიანი ველოსიპედით
დარსა თუ ავდარში
მოგზაურობს ნიშანი კითხვისა.


მშვენიერია...

ვაიმე :D ბოდიში ავტორ მაგარი ნაწერებია ძალიან :)
ჭავ მე მემგონი გასაგებად ავხსენიი რა არ მომწონს და რა არის ჩემთვის მიუღებელი და ასეთი გამოხმაურება მემგონი ზედმეტიც კი იყო : )
არ ინერვიულოთ, კიდევ დაწერს ეს ადამიანი, არ ეზარება, ძალიან კარგი თუ ლამაზი შინაგანი სამყარო აქვს, მაგრამ რა ვუყო რომ არ მომწონს ეს სამი რაღაცა
ვახ
:D

კიდევ შემოვედი,  ვერ მოვისვენე...:)

სამყაროს ნაწილი კი არის ყველა საგანი, (მათ შორის ფურცელიც,  თავისთავად ), ბატონო მოჩვენებავ, მაგრამ
როდის იგრძნო ეს ფურცელმა?...,ანუ როდის გაცოცხლდა?...- როცა მასზე პირველი სტრიქონი დაიბადა!...მაშინ იგრძნოვო...ამაზეა აქ ლაპარაკი...:)
                                                                პირველი სტრიქონი დაიბადა
                                                                და იგრძნო ფურცელმა,
                                                                რომ სამყაროს ნაწილი ყოფილა.


სწორედაც სულიერებაა საჭირო, ასეთი კადრები რომ დააფიქსირო ფურცელზე... და რომ აღიქვა, როგორც მკითხველმა ამისთვისაც სულიერებაა საჭირო...:)  სხვა შემთხვევაში მაკრატელი, რათქმაუნდა მხოლოდ მაკტრატელია და ფეხისწვერებზე ვერ დადგება...:)
ასეთივე მიდგომით, კითხვის ნიშანიც,მხოლოდ ნიშანია და მეტი არაფერი...  ჰაერში ჩნდება...როგორც თქვენ ამბობთ...:)

ავტორი კი, მშვენივრად ამოგზაურებს, ცალბორბალა ველოსიპედით იმ გ ა  ც ო ც ხ ლ ე ბ უ ლ სტრიქონებს შორის...რომლის წაკითხვისას, ზუსტადაც,  ხან გვაწვიმს...  ხან მზე დაგვნათის...-”დარსა თუ ავდარში”...ამბობს ავტორი.

                                                          ერთბორბლიანი ველოსიპედით
                                                          დარსა თუ ავდარში
                                                          მოგზაურობს ნიშანი კითხვისა.

და იმ ავტორებს, ვისაც მოეწონათ ეს პატარა, ცოცხალი სტრიქონები: ლალი, jaden, კატიე,მუხა და ჭასაც...:)...    და ვისი აღფრთოვანებაც თქვენ ასე არ მოგეწონათ...:),
ეტყობა ყოფნით ის სულიერი ხედვა, რათა ცოცხალ კადრებად აღიქვან ეს ყველაფერი და არა სიმახინჯეებად, როგორც თქვენ მიგაჩნიათ...:)

ავტორთან ბოდიშს მოვიხდი, მოწიწებით...იმედია მაპატიებს ამდენ  სითამამეს...:)

ამ ავტორს კი იმდენად საინტერესო სამყარო აქვს,... ჩვენც, ვისაც მოგვწონს, იქიდან ვიხედებით  და
აღფრთოვანებასაც ვერ ვმალავთ, ... და რას გვერჩით?...რატომ გველამაზება ეს სამყარო?...:)
ლამაზია და იმიტომ!!!!!! თუ ვერ ხედავს სხვა, სულაც არ ნიშნავს რომ ის არ არის ლამაზიიიიი...

ყველა ადამიანს თავის სამყარო აქვს და იქიდან იხედება...:)

სამყაროს ნაწილის იდეა და შინაარსი არ გესმით ჩემო კარგებო თქვენ კარგად : )
ეს იმას არ ნიშნავს, რომ განსაკუთრებული აზრის მატარებელი უნდა იყოს ესა თუ ის საგანი, რომ სამყაროს ნაწილად აღიაროთ.

მოჩვენებავ ფურცელზე აზრიანი რამე რომ დაიწერება, მაშინ ხდება სამყაროს ნაწილი...:)
ახლა ეგ  ფურცელი რაზეც შენი ვრცელი კომენტარი წერია, ამოვარდნილია სამყაროდან და ეღთი ამდენი კიდევ რომ მიუმატო,
მაინც ვერ გახდება სამყაროს ნაწილი...:)

ცერებზე შემდგარ მაკრატელივით
გიყურებს,გიყურებს
გაოცებისაგან თვალებად ქცეული.
                                    ასეთი სტრიქონი რომ დაიწერება, თუ დაიბადება, ის ფურცელი კი მაშინვე
                                      გახდება სამყაროს ნაწილი...:)

II რაღაც ქართული მულტფილმია ძველისძველი "მაკრატლის ცეკვაა" იქ :)

არცერთმა ახალი არ მითხრა საერთოდ არაფერი და ვერც სახეობრივად წარმომიდგა წინ ლამაზად : )
I საერთოდ ბანალური რამ არის, მილიონჯერ მსმენია, ისე ფურცელს გამომშვებ ქარხანაში რომ იჭრება მერე ეწყება ცხოვრება, ისე სამყაროს ნაწილი ყოველთვის არის, არამგონია ამის სათქმელად მხატვრული წვალება იყოს საჭირო :) მაგრამ ზოგიერთი ისეთ რამეს წერს ფურცელზე, რამეს რომ გრძნობდეს, თავს მოიკლავდა თავდაწვით =))
II მაკრატელი ბევრნაირი ფორმის არის, რა ვიფიქრო ახლა მე, ცერებზე როგორ დგება ხოლმე მაკრატელი? ეტყობა მე არაპოეტური ვარ ძალიან და ვერ ვხვდები, არადა არც წარმოდგენებს ვუჩივი და არც მხატვრულ აზროვნებას.
III ეს საერთოდ რა არის :| კითხვის ნიშანი, ზოგადად "ჰაერში" ჩნდება, სიცარიელესი, და ველოსპედი არამგონია ადგებოდეს, მახინჯი კადრია ერთობ.

ეს კითხვები რომ არ იქნეს ავტორისგან რატომ არ მომწონს და რატომ არის უაზრობა ჩემთვის : )

ერთიანად ბრწყინვალეა.

ცერებზე შემდგარ მაკრატელივით
გიყურებს,გიყურებს
გაოცებისაგან თვალებად ქცეული.

საჩემოები ვიპოვე:)

ძალიან

***
პირველი სტრიქონი დაიბადა
და იგრძნო ფურცელმა,
რომ სამყაროს ნაწილი ყოფილა.

+ 555

გენიალურიიიიიი...555555
და სულაც არ არის ჩემი ნომენტარი გადაჭარბებული ამ შემთხვევაში...:)


პირველი სტრიქონი დაიბადა
და იგრძნო ფურცელმა,
რომ სამყაროს ნაწილი ყოფილა.
                            დანარჩენებიც და ...ყველა სიტყვა ამ პოეტისა...
                            მიხარია, რომ გიცნობთ...:-*

555

ცერებზე შემდგარ მაკრატელივით
გიყურებს,გიყურებს
გაოცებისაგან თვალებადქცეული.

ეს, გამორჩეულად... :)

ცერებზე შემდგარ მაკრატელივით
გიყურებს,გიყურებს
გაოცებისაგან თვალებად ქცეული.

ბავშვები თუ დაინახავდნენ ასე სუფთად.

პირველი სტრიქონი დაიბადა
და იგრძნო ფურცელმა,
რომ სამყაროს ნაწილი ყოფილა.''
თქვენი ფურცლები და სტრიქონებია ასეთი
სიყვარულით და პატივისცემით.