დაცვარული მტევნებია, დანამული ზვრები,
ნახე რა ჟრიამულია, რა ხასხასა ველი,
ვაზი ნაზი, ტან-ამაყი, აკიდო და ჩხები,
საამო და სანუკვარი, მადლიანი რთველი.

მარნის კარის ჭრიალია,
აივსება ქვევრი ჭური,
საწნახელის ტრიალია,
მორაკრაკებს ღვთის ნაჟური.

სიო ფოთოლთ აშრიალებს,
და ტოროლა ცაში გალობს,
სიხარულით მზე ციალებს,
და სამშობლო შენით ხარობს.

შემოდგომის სუსხი დაჰკრავს,
და ქეიფის ჟამი დგება,
ქვევრთან მრავალჟამიერი,
სიყვარულით გვეგებება...