ისევ იწყება წამება ჩუმი,
გადარეული დროის დინება,
აზვირთებული ფიქრის ტალღები,
ლამაზ რითმებად მოედინება.


ისევ იღვიძებს ბუნება ლაღი,
ნამძინარევი სავსე მთქნარებით,
სიზმრად ნანახი ოცნების ბაღი,
დრო გარდასული ფერისცვალებით...


ისევ მოსწყდება  ზეცას ცრემლები,
დროის გრიგალი ამოიკვნესებს,
ვეღარ გაუძლებს ბედის სიმწარეს,
და მუზა, ისევ მოჰყვება ლექსებს.


იქნება ისევ სავსე ცრემლები,
და სევდიანი ცხოვრების ბედი,
სიცოცხლის ბოლოს ნაზი სიმღერით,
ისევ იტირებს ოცნების გედი...


იცლება ღვინით სავსე ფიალა,
წვიმით, თოვლით და მძაფრი ქარებით,
იხსნება  ისევ,  ცის  კაბადონი,
საოცარ  ფერთა  იდუმალებით.