მინდა იცოდე ერთი რამ.

იცი ეს როგორია?
როცა ვუყურებ
კრისტალურ მთვარეს – წითელ ალეგორიას
რომ ხსნის ნელა ჩემი სარკმლის წინ
და შემოდგომას ანთებს.
თუ შევეხები
კოცონის ახლოს
შეუგრძნობ ნაფერფლს,
ან დაკოჟრილ ჟურნალს,
შენთან მოვყავარ ამ დროს ყველაფერს,
თითქოს ყოველი რაც კი არსებობს:
არომატი, სხივი, მეტალი,
– მცირე ნავებად
მცურავნი შენსკენ,
შენს კუნძულებზე - იქ მომელიან.

ახლა კი,
თუ ნაწილ–ნაწილ შესწყვეტ სიყვარულს ჩემსას,
მაშინ მეც შევწყვეტ სიყვარულს ამ გზით.

და თუ უეცრად
გადაგავიწყდი,
ნუღარ დამძებნი,
რადგან მეც მყისებრ დამავიწყდები.

თუ შენ ფიქრობ, რომ გიჟურად დიდხანს,
ქარი მიარხევს მის ბაირაღებს
ჩემი ცხოვრების დინების მიღმა
და შენ გადასწყვეტ
რომ მიმატოვო ამ შორ ნაპირებს,
სადაც ვზრდი ფესვებს,
დაიმახსოვრე,
რომ იმავე დღესვე,
დაუყოვნებლად,
ხელებს აღვმართავ,
აღვმართავ ფესვებს
სხვა ნაპირების აღმოსაჩენად.

მაგრამ
ყოველ დღე,
ყოველ საათში,
დამიკავშირებ თუ კი მე შენს ბედს
უდრეკი ტკბობით,
თუ კი ყოველ დღე ყვავილი
აგაცოცდება ტუჩებზე, მე რომ მომძებნოს,
ო, საყვარელო, ო, ერთადერთო,
იგივე ალი ჩემს გულს იფეთქებს.
ჩემით შენ არ ხარ დავიწებული ანდა ჩამქვრალი
და ჩემს სიყვარულს კვებავს ღრმა სიყვარული შენი - ძვირფასო.
და ვიდრე ცოცხლობ მეც შენს ხელში ვარ - შენი მძევალი,
როგორც შენა ხარ ჩემში იმავდროს.




I want you to know one thing.

You know how this is:
if I look
at the crystal moon, at the red branch
of the slow autumn at my window,
if I touch
near the fire
the impalpable ash
or the wrinkled body of the log,
everything carries me to you,
as if everything that exists,
aromas, light, metals,
were little boats
that sail
toward those isles of yours that wait for me.

Well, now,
if little by little you stop loving me
I shall stop loving you little by little.

If suddenly
you forget me
do not look for me,
for I shall already have forgotten you.

If you think it long and mad,
the wind of banners
that passes through my life,
and you decide
to leave me at the shore
of the heart where I have roots,
remember
that on that day,
at that hour,
I shall lift my arms
and my roots will set off
to seek another land.

But
if each day,
each hour,
you feel that you are destined for me
with implacable sweetness,
if each day a flower
climbs up to your lips to seek me,
ah my love, ah my own,
in me all that fire is repeated,
in me nothing is extinguished or forgotten,
my love feeds on your love, beloved,
and as long as you live it will be in your arms
without leaving mine.