 | ავტორი: თანანა
ჟანრი: პოეზია
2 დეკემბერი, 2011 |
ვზივარ წარმოსახულ კაფე-შანტანებში,
ბოთლი რომითა და ღერი სიგარეტით.
ძილი გამეპარა ნაშარლატანები,
სწორედ შუა ღამეს სიზმრად მიბარებდა...
ისევ წარმოსახვა მხარს ხელგადახვევით
ისე მიკავალრებს, თითქოს სატრფო იყოს.
მე და ფიქრებმა ერთმანეთს გადავხედეთ,
უხმოდ ვციტირებდით: ”გახსოვს, რა დრო იყო”...
ვჯდები წარმოსახვის ცისფერ დილიჟანსში,
ფიქრები ნარნარად აგებენ ნარატივს.
ძლივს არ გამომიჩნდა ერთხელ იმის შანსი,
შორიდან ჩემს თავს რომ მივწერო ბარათი:
”შორს ვარ, ვმოგზაურობ, ვუძლებ უშენობას,
ვიპოვე კუნძულიც, დავარქვი ”ოცნების”!
როცა დავბრუნდები და გავხსნი ჩემოდანს,
იმდენ ფერს გაჩუქებ, შენც კი გაოცდები”...
ცხოვრების შავ ზოლებს თეთრად აღვიქვამ და,
ეს დროც, ხმამაღალი ”მიქშერზე” გადამყავს.
მუქი ფერები არასდროს არ მიყვარდა,
არც თვალის გუგებში, არც იმის გადაღმა...
ვცხოვრობ ფანტაზიით, ყოფას კარს ვურაზავ,
და ფეხზე მკიდია მთლად საირგვლივეთი.
მოგონილ ამბებში ჩემთვის ”ვბემურაზობ”,
და ჩემს თავს ვუყვები კარგ ამბებს მილეთის...
02.12.11
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
14. ”შორს ვარ, ვმოგზაურობ, ვუძლებ უშენობას,
ვიპოვე კუნძულიც, დავარქვი ”ოცნების”!
როცა დავბრუნდები და გავხსნი ჩემოდანს,
იმდენ ფერს გაჩუქებ, შენც კი გაოცდები”...
ცხოვრების შავ ზოლებს თეთრად აღვიქვამ და,
ეს დროც, ხმამაღალი ”მიქშერზე” გადამყავს.
მუქი ფერები არასდროს არ მიყვარდა,
არც თვალის გუგებში, არც იმის გადაღმა...
რაღაცნაირად მომეწონა ეს ადგილი 5 ”შორს ვარ, ვმოგზაურობ, ვუძლებ უშენობას,
ვიპოვე კუნძულიც, დავარქვი ”ოცნების”!
როცა დავბრუნდები და გავხსნი ჩემოდანს,
იმდენ ფერს გაჩუქებ, შენც კი გაოცდები”...
ცხოვრების შავ ზოლებს თეთრად აღვიქვამ და,
ეს დროც, ხმამაღალი ”მიქშერზე” გადამყავს.
მუქი ფერები არასდროს არ მიყვარდა,
არც თვალის გუგებში, არც იმის გადაღმა...
რაღაცნაირად მომეწონა ეს ადგილი 5
13. კარგია.........
კარგია..........
უკარგესია..:) კარგია.........
კარგია..........
უკარგესია..:)
12. მადლობა მათ, ვინც მკითხულობს!.. მადლობა მათ, ვინც მკითხულობს!..
11. ~საირგვლივეთი~ _მე ეს სიტყვა აქ აღმოვაჩინე. ~საირგვლივეთი~ _მე ეს სიტყვა აქ აღმოვაჩინე.
10. ”შორს ვარ, ვმოგზაურობ, ვუძლებ უშენობას,
ვიპოვე კუნძულიც, დავარქვი ”ოცნების”!
საოცარია...ყველა ქალს თავისი საკუთარი "ოცნების" კუნძული აქვს...
კარგი იყო ამ კუნძულზეც გასეირნება...:-* ”შორს ვარ, ვმოგზაურობ, ვუძლებ უშენობას,
ვიპოვე კუნძულიც, დავარქვი ”ოცნების”!
საოცარია...ყველა ქალს თავისი საკუთარი "ოცნების" კუნძული აქვს...
კარგი იყო ამ კუნძულზეც გასეირნება...:-*
9. შენ ხარ ძალიან კარგი ფანტაზიორი! :* შენ ხარ ძალიან კარგი ფანტაზიორი! :*
8. ძალიან მომეწონა...ძალიან... 5! ძალიან მომეწონა...ძალიან... 5!
7. არაჩვეულებრივია ვარდისფერი ფანტაზი-ორობა!!! გამაოგნებელი!!! ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ არაჩვეულებრივია ვარდისფერი ფანტაზი-ორობა!!! გამაოგნებელი!!! ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
6. კარგ განწყობაზე ხართ:)
გიმრავლოთ უფალმა. კარგ განწყობაზე ხართ:)
გიმრავლოთ უფალმა.
5. ვცხოვრობ ფანტაზიით, ყოფას კარს ვურაზავ,
და ფეხზე მკიდია მთლად საირგვლივეთი.
მოგონილ ამბებში ჩემთვის ”ვბემურაზობ”,
და ჩემს თავს ვუყვები კარგ ამბებს მილეთის...
რა კარგია!
+5 ვცხოვრობ ფანტაზიით, ყოფას კარს ვურაზავ,
და ფეხზე მკიდია მთლად საირგვლივეთი.
მოგონილ ამბებში ჩემთვის ”ვბემურაზობ”,
და ჩემს თავს ვუყვები კარგ ამბებს მილეთის...
რა კარგია!
+5
4. ოი, ოი, ოი.....ამ ფანტაზი-ორში...ორში-მეთქი, ერთი მე მინდა ვიყო და ხმამაღლა ვიყვირო:" ი გარიუიუ ია, კაკ პოეტ, ი რუგაიუს, კაკ მაიაკოვსკიი"....ეს თავად მაიაკოვსკის დავესესხე, თანანამ მასესხებინა, უყოყმანოდ, დაუნანებლად. გაიხარე. ოი, ოი, ოი.....ამ ფანტაზი-ორში...ორში-მეთქი, ერთი მე მინდა ვიყო და ხმამაღლა ვიყვირო:" ი გარიუიუ ია, კაკ პოეტ, ი რუგაიუს, კაკ მაიაკოვსკიი"....ეს თავად მაიაკოვსკის დავესესხე, თანანამ მასესხებინა, უყოყმანოდ, დაუნანებლად. გაიხარე.
3. მდააა.... ნუ არ ვიცი პირდაპირ–საოცარია....
Удивительно чувственно ...
ბრავოო!!
წარმატებებს გისურვებთ
პატივისცემით
ბოლერო(ბესარიონ დიოსკურიელი) მდააა.... ნუ არ ვიცი პირდაპირ–საოცარია....
Удивительно чувственно ...
ბრავოო!!
წარმატებებს გისურვებთ
პატივისცემით
ბოლერო(ბესარიონ დიოსკურიელი)
2. წარმოსახვა მხარს ხელგადახვევით
ისე მიკავალრებს, თითქოს სატრფო იყოს.
ვახ რა კარგი:)
5. წარმოსახვა მხარს ხელგადახვევით
ისე მიკავალრებს, თითქოს სატრფო იყოს.
ვახ რა კარგი:)
5.
1. ვაიმე.... როგორ მომწონს....
ვზივარ წარმოსახულ კაფე-შანტანებში,
ბოთლი რომითა და ღერი სიგარეტით.
ძილი გამეპარა ნაშარლატანები,
სწორედ შუა ღამეს სიზმრად მიბარებდა...
ისევ წარმოსახვა მხარს ხელგადახვევით
ისე მიკავალრებს, თითქოს სატრფო იყოს.
მე და ფიქრებმა ერთმანეთს გადავხედეთ,
უხმოდ ვციტირებდით: ”გახსოვს, რა დრო იყო”...
ვჯდები წარმოსახვის ცისფერ დილიჟანსში,
ფიქრები ნარნარად აგებენ ნარატივს.
ძლივს არ გამომიჩნდა ერთხელ იმის შანსი,
შორიდან ჩემს თავს რომ მოვწერო ბარათი:
”შორს ვარ, ვმოგზაურობ, ვუძლებ უშენობას,
ვიპოვე კუნძულიც, დავარქვი ”ოცნების”!
როცა დავბრუნდები და გავხსნი ჩემოდანს,
იმდენ ფერს გაჩუქებ, შენც კი გაოცდები”...
ცხოვრების შავ ზოლებს თეთრად აღვიქვამ და,
ეს დროც, ხმამაღალი ”მიქშერზე” გადამყავს.
მუქი ფერები არასდროს არ მიყვარდა,
არც თვალის გუგებში, არც იმის გადაღმა...
ვცხოვრობ ფანტაზიით, ყოფას კარს ვურაზავ,
და ფეხზე მკიდია მთლად საირგვლივეთი.
მოგონილ ამბებში ჩემთვის ”ვბემურაზობ”,
და ჩემს თავს ვუყვები კარგ ამბებს მილეთის...
ვერაფერს ამოვიღებ.... :))) ვაიმე.... როგორ მომწონს....
ვზივარ წარმოსახულ კაფე-შანტანებში,
ბოთლი რომითა და ღერი სიგარეტით.
ძილი გამეპარა ნაშარლატანები,
სწორედ შუა ღამეს სიზმრად მიბარებდა...
ისევ წარმოსახვა მხარს ხელგადახვევით
ისე მიკავალრებს, თითქოს სატრფო იყოს.
მე და ფიქრებმა ერთმანეთს გადავხედეთ,
უხმოდ ვციტირებდით: ”გახსოვს, რა დრო იყო”...
ვჯდები წარმოსახვის ცისფერ დილიჟანსში,
ფიქრები ნარნარად აგებენ ნარატივს.
ძლივს არ გამომიჩნდა ერთხელ იმის შანსი,
შორიდან ჩემს თავს რომ მოვწერო ბარათი:
”შორს ვარ, ვმოგზაურობ, ვუძლებ უშენობას,
ვიპოვე კუნძულიც, დავარქვი ”ოცნების”!
როცა დავბრუნდები და გავხსნი ჩემოდანს,
იმდენ ფერს გაჩუქებ, შენც კი გაოცდები”...
ცხოვრების შავ ზოლებს თეთრად აღვიქვამ და,
ეს დროც, ხმამაღალი ”მიქშერზე” გადამყავს.
მუქი ფერები არასდროს არ მიყვარდა,
არც თვალის გუგებში, არც იმის გადაღმა...
ვცხოვრობ ფანტაზიით, ყოფას კარს ვურაზავ,
და ფეხზე მკიდია მთლად საირგვლივეთი.
მოგონილ ამბებში ჩემთვის ”ვბემურაზობ”,
და ჩემს თავს ვუყვები კარგ ამბებს მილეთის...
ვერაფერს ამოვიღებ.... :)))
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
