ღამით კოცონი დაინთო მთაში
ბილიკს ჩადრებ–მოსილი მიჰყვება მრევლი
ეტყობა სცივათ ნოემბრის ქარში
ტაძარში უნდა ილოცონ ბევრი....

სიტყვას სანატრელს მამაო იტყვის
და მას მოჰყვება ურიცხვი – "ამენ"
ფასი იციან ნეტარის სიტყვის...
პურს მიირთმევენ, ღვინოსაც სვამენ..

იმ დღეს ცოტა ავიდა ხალხი–
მხოლოდ ქალები და ბავშვები ჩვილი
დედამ დატოვა უსულოდ სახლი,
ომში გაუშვა უფროსი შვილი...

ერთი მამაო ნუგეშით ამკობს
ცრემლ–შეკავებულ ჩადრიან დედებს,
ალელუია მათ გულებს ათბობს,
მათ ხომ შვილები არგუნეს ედემს...

მეორე მოძღვარს  წილად ხვდა ჭექა !
ქრისტეს ჯვრით ლოცავს ფაფრიან ლომებს
ყმაწვილ ვაჯკაცებს ქება და ქება !
მათი დედა კი ტაძარში გოდებს...

გზას დაულოცავს ეკლებით სავალს
ღმერთთან ზიართ გაუშვებს ომში
და არ დაყრიან ლომები ფარ–ხმალს
სანამ უპყრიათ ხანჯალი ტორში

ცრემლს არ ანახებს მოყმეს მშობელი,
ალს არ ჩაუქრობს ანთებულ გულში,
შუბლზე კოცნაში ჩანს ის ყოველი,
ცეცხლს რომ დაუნთებს უმანკო სულში !

ბრძოლაც შედგა დაბურულ ტყეში,
ხმალი არავის ინდობს ბასრი,
დაჭრილნი მიჰყავთ მეზობელ ხევში<
ველზე დატოვეს მომხვდური ასი...

ღამით კოცონი დაინთო მთაში<
ბილიკს ჩადრებ–მოსილი მიჰყვება მრევლი,
უკვე თოვლი ჩამოწვა ფშავში,
შვილის ნახვაზე ოცნებობს ბევრი...