” -ო, ენავ ჩემო,
დედაო ენავ,
შენ, ჩვენო ნიჭო,
სრბოლავ და ფრენავ,
შენ, ჩვენი სუნთქვის დიდო ალამო,
შენ ჭირთა ჩვენთა ტკბილო მალამო,
შენ კირო ჩვენთა ქვათა და კირთა,
შენ ერთი შემრჩი სამარის პირთან..."
           
                                            ირაკლი აბაშიძე



ალბათ როგორც მე,თქვენც გაქვთ მიმოწერა სოციალურ ქსელებში.ხშირად გაცნობის თუ გართობის მიზნით წერილებს გვიგზავნიან. უმეტესად ეს წერილები ასე იწყება: ,,hi :)"

გუშინ მორიგი ასეთი წერილი მივიღე და როგორც ასე დაწყებულ წერილებს ვპასუხობ,ისე ვუპასუხე:

,,ვერ ვიტან ეგეთ მისალმებას!"

და პასუხად მივიღე:
,,ვერც მე ვიტან,მაგრამ ვისაც გამარჯობა–თი მივესალმე,ზოგმა მითხრა,რომელი საუკუნეაო,ზოგმა არიფი მიწოდა და დამცინა და ზოგმა კიდე ჩამორჩენილი"...

რათქმაუნდა ამ წერილის ავტორი მამაკაცია და მას ასე გოგონებმა უპასუხეს....

ო,ენავ ჩემო,ნუთუ ვერ უძლებ საუკუნეებს და მოდიდან გადადიხარ? ნუთუ ქართულად ნათქვამი ,,გამარჯობა" ჩამორჩენილობაა?:((
მე მიმაჩნია,რომ
ვისაც საკუთარი მშობლიური ენა და ამ ენაზე ნათქვამი მისალმება  ჩამორჩენილობად მიაჩნია,უკვე თვითონაა კარგა ხნის ჩამორჩენილი!!!

თუ ყოველმა ჩვენგანმა ქართული ენის სიწმინდის დაცვა სისხლხორცეულ საქმედ არ მიიჩნია, დღეს იქნება თუ ხვალ მკვდარ ენებს შორის შეიძლება ქართული ენაც აღმოჩნდეს.
ქართველებო! ვიზრუნოთ მშობლიური ენის გადარჩენისათვის!

ილია წერს:“ჩვენ რომ ეგრე დაჟინებით და უკანდაუხევლად ვთხოულობთ დედა- ენისათვის სრულს და დაუბრკოლებელს გზას სასწავლებელში, - ეგ, მარტო დედა-ენის სიყვარულით არ მოგვდის. ვთხოულობთ და ვნატრულობთ იმიტომაც, რომ უდედა-ენოდ გონების გახსნა ბავშვისა ყოვლად შეუძლებელია. მაშინ სკოლა გონების გახსნის სახსარი კი არ არის, გონების დაჩაგვრისაა, გონების დახშვისაა, დათრგუნვისაა, გათახსირებისაა, - და განა ეს სასურველია ვისთვისმე?”